งกายได้ ดังนั้น ไม่มีอะไรต้องกังวล ชีวิตนี้สั้นนัก อะไรที่มีความสุขก็ทำไปเถอะ”หลังจากหลี่ไป๋ซานพูดจบ เขาก็ส่งตราสัญลักษณ์สีดำให้กับฉินเฉา“นี่คือตราของนาย เป็นของสำคัญอย่าทำหาย เพราะมันไม่มีให้เปลี่ยน”“เข้าใจแล้ว” ฉินเฉาเก็บมันไว้ในแหวนเก็บของ มองหลี่ไป๋ซานแล้วพูด “ทำไมถึงทำทางเข้าไว้ในห้องน˺าหญิง มันเป็นปัญหาตอนเข้ามานะ”“นี่เป็นทางที่ฉันสร้างไว้ให้ชี” จากนั้นก็พูดต่อ “ยิ่งกว่านั้น ทางเข้าจากห้องน˺าชายก็มี ทำไมนายไปเข้าห้องน˺าหญิงล่ะ?”ฉินเฉารู้สึกว่าเส้นเลือดบนหน้าผากกำลังเต้นตุบๆ ในใจกำลังเดือดดาล แต่ทันใดนั้นก็มีความคิดแปลกๆ แล้วอดถามไม่ได้ว่า“ฉันมีเรื่องอยากจะถาม สาขาที่ 7 นี่มีคนทั้งหมดเท่าไหร่กันแน่?”“เจ้าหน้าที่เหรอ จริงๆแล้ว มีแค่นายกับฉัน” หลี่ไป๋ซานพูดอย่างเกียจคร้าน“โอ้…” เส้นเลือดบนหน้าผากฉินเฉาเต้นขึ้นมาอีกครั้ง “นายพูดซะดูดี แต่จริงๆแล้วมีแค่เราน่ะนะ?”“นายคิดว่าสาขาที่ 7 ใครก็เข้าได้เหรอ?” หลี่ไป๋ซานหมุนเก้าอี้บอสหันมามองฉินเฉาแล้วพูด “คนส่วนมากไม่มีใครผ่านบททดสอบของชีดังนั้น พวกเขาจึงเข้าได้แค่องค์กรระดับสอง ส่วนชื่อขององค์กรนั้น ฉันจะไม่บอกนาย ถ้านายรู้ว่าองค์กรมีใครบ้าง นายจะสบายเกินไป”“องค์กร?” เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉาได้ยินคำนี้ ในใจค่อยๆบันทึกมันลงไป“ใช่แล้ว องค์กรของเรามีอยู่ทุกที่” หลี่ไป๋ซานยิ้ม “คนของเรามาจากทุกที่ ทุกหนแห่ง ข้างกายนายก็มีคนขององค์กรเราเหมือนกัน”
