ป๋ซานยิ้ม นี่เหมือนกับคนหนุ่ม เป็นรอยยิ้มที่ผสานกับความเขินอายเล็กน้อย“ราชาผีดิบนั้นน่ากลัวมาก ฉันจะไม่ให้นายไปตาย นายต้องไปหาหูเกอที่โรงพยาบาล เธอจะบอกนายเรื่องจุดอ่อนของผีดิบ”“หูเกอ?” ฉินเฉาตัวสั่น “นายรู้จักเธอด้วยเหรอ?”“แน่นอน เธอก็เป็นคนขององค์กรเหมือนกัน” หลี่ไป๋ซานพูดเหมือนกับเป็นเรื่องธรรมดา“อะไรนะ!” ฉินเฉาคิดว่าความแตกตื่นตลอดทั้งชีวิตก็ดูเหมือนจะน้อยกว่าวันนี้ “ทำไมผีดิบถึงเป็นคนขององค์กรได้ล่ะ!”“แล้วใครบอกว่าผีดิบเป็นไม่ได้ล่ะ!” หลี่ไป๋ซานไม่ทันได้พูด ชีก็เหลือกตาพูดขึ้นมา แม้ว่าจะใส่หน้ากาก แต่ฉินเฉาก็สามารถเห็นตาของเธอได้“ศาสนาพุทธบอกว่า สิ่งมีชีวิตทุกชีวิตเท่าเทียมกัน นายไม่รู้เหรอ”ฉินเฉาถูกคำพูดของชีทำเอาพูดไม่ออก เขามองไปที่หลี่ไป๋ซาน“ไปที่นั่นมันจะช่วยเพิ่มโอกาสชนะของนาย” หลี่ไป๋ซานพูด “มีแต่ผีดิบที่รู้จุดอ่อนของผีดิบ หูเกอเป็นพวกหัวรั้น แม้ว่าจะฝึกมาหลายปีแต่ก็ยังไม่สามารถกลายเป็นราชาผีดิบได้ น่าสงสารที่เธอไม่สนใจเลือดคนอื่น ไม่อย่างนั้นเธอก็คงมีโอกาสเป็นราชาผีดิบแล้ว”“เอาเถอะ ฉันจะไปหาเธอดู”หน้าที่กำจัดราชาผีดิบเป็นเรื่องที่เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ฉินเฉาต้องเตรียมตัว ถ้าราชาผีดิบไม่ตาย ก็เป็นเขาที่ต้องตายเมื่อเห็นฉินเฉาตอบรับแล้ว หลี่ไป๋ซานก็พยักหน้า “ดี ไม่เสียทีที่เป็นคนที่ฉันเลือก กล้าหาญดี เอาหนังสือนี่ไปหมู่บ้านซานฮัวด้วย นายต้องเชี่ยวชาญในหลายๆสิ่ง ถ้านาย
