“เหวินเหวิน พอดีวันนี้ที่บ้านฉันมีเรื่อง ไม่ได้เข้าเรียนนะ ฝากเธอช่วยลาให้ฉันด้วย!”ฟางเหวินที่กำลังถือกระเป๋าเล็กๆ ไว้ในมือ เดินอยู่บนถนน ในสมองยังคิดถึงเรื่องที่หู่หลี่ลี่โทรมาหาเธอ ปัจจุบันนี้ไม่รู้เป็นไร ยัยเด็กนี่มักจะขอลาตลอดวันนี้ไม่มีเรียน เป็นหน้าที่ของเธอต้องออกมาซื้อของ สุดท้ายก็ต้องออกมาคนเดียวฟางเหวินเป็นคนไม่ชอบเดินทาง และออกไปซื้อของเท่าไหร่ยิ่งกว่านั้น ยังไม่มีใครมาเป็นเพื่อนด้วย ดังนั้น เธอจึงเดินเตร็ดเตร่คนเดียวอยู่บนถนนดูเหมือนชีวิตตัวเองออกจะหลักลอยไปหน่อย ลองหางานทำดูดีมั้ยนะ?แต่ตามข้อตกลงของตระกูล เมื่ออายุ 21 ปี ตัวเธอต้องกลับไปดูแลกิจการที่บ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจ้าสารเลวฟางหัว ลูกพี่ลูกน้องคนนั้นที่ตายไป ในตระกูลของเธอจึงเหลือทายาทที่เป็นรุ่นเยาว์น้อยลงไปอีกแม้ว่าฟางเหวินจะเกลียดธุรกิจของครอบครัว แต่ยังไงก็ต้องเตรียมตัวรับช่วงต่อถ้าสามารถมีชีวิตอิสระกับพี่ใหญ่ฉินเฉาได้ล่ะก็ คงจะดีเมื่อคิดเรื่องนี้ ฟางเหวินก็ได้แต่ถอนหายใจพี่ใหญ่ฉินเฉา ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน?ในสมองกำลังคิดฟุ้งซ่าน กระเป๋าที่อยู่ในมือก็แทบตกลงพื้น เธอเห็นตรงหน้าของเธอ มีร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่เป็นใบหน้าของฉินเฉาที่ยืนอยู่หน้าห้องน˺าหญิง ด้วยสีหน้าแปลกๆเดินไปเดินมาไม่หยุดเหล่าหญิงสาวที่เดินผ่านห้องน˺า เมื่อเห็นเขา ต่างพากันมองด้วยสายตาแปลกๆมีบางคนที่อยากเข้าห้องน˺า แต่เพราะเห็นที่ทางเข้ายืนไว้ด้วยช
