งเหวินโบกมือให้ฉินเฉาฉินเฉารีบเร็วจี๋ ร่างทั้งร่างกลายเป็นดั่งสายลม วิ่งผ่านด้านข้างของฟางเหวินไปอย่างนุ่มนวล ฟางเหวินรู้สึกเหมือนมีลมพัดผ่านด้านข้างพัดจนผมเธอปลิว“พี่ใหญ่ฉินเฉา?” แต่เมื่อเธอหันไป กลับพบว่าฉินเฉาได้ยืนอยู่ในห้องน˺าหญิงแล้ว“เข้ามา ฉันจะปิดประตู” ฉินเฉาโบกมือให้ฟางเหวิน เมื่อหญิงสาวเดินมา เขาก็โบกมือปัง! ประตูทางเข้าปิดลง ด้วยพลังจิตของฉินเฉา คนธรรมดาไม่สามารถเปิดได้“พี่ใหญ่ฉินเฉา…” เมื่อประตูปิดลง ฟางเหวินก็พลันรู้สึกอายขึ้นมาสาวน้อยหน้าแดง พร้อมกับดึงชายเสื้อของตัวเอง แล้วพูด“พะ พี่ยังมีอะไรให้ฉันช่วยอีกมั้ย…ฉะ ฉันจะช่วยพี่”โอ้…ฉินเฉาพลันรู้สึกสับสน ฟางเหวินคนนี้ ทำไมถึงเอาตัวเองมาส่งเข้าปากบิดาอย่างนี้ดูจากท่าทางเหนียมอายของฟางเหวิน ทำให้ฉินเฉาแทบทนไม่ได้แต่เขารีบท่องพระสูตรหัวใจเพชรซ˺าๆ ในใจทันที วันนี้ตัวเองมาทำงาน ไม่ได้มาตกสาว!ดังนั้น ฉินเฉาจึงวางสีหน้าเคร่งขรึม แล้วพูด“สาวน้อยรู้ไว้นะ อย่าพูดพล่อยๆ แบบนี้อีก!”“ฉันไม่ได้พูดพล่อยๆ สักหน่อย…” เสียงของฟางเหวินเบาเหมือนยุง “หนังสือที่ฉันอ่านบอกว่า…ผู้ชายในวัยนี้ ต่างชอบแบบนี้กันทั้งนั้น…”ลุงมันเถอะ ทำไมเหวินเหวินถึงไปอ่านหนังสือแบบนั้นกัน!“พี่ใหญ่ฉินเฉา…” สาวน้อยเข้ามากอดเอวฉินเฉา ทำให้ฉินเฉารู้สึกถึงหน้าอกนุ่มของเธอ จากนั้นเธอก็พูดเบาๆ ว่า“เหวิน…เหวินเหวินชอบพี่จริงๆ นะ….”ต่อให้ฟางเหวินไม่บอก ฉินเฉาก็รู้อยู่แล้ว
