เรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงไม่เกี่ยว!” หลี่ไป๋ซานดุชี ท่าทางเย็นชา“ไปยืนอยู่ข้างๆ แล้วทำตัวดีๆ”“ฮึ่ม! นักพรตโสโครก ใจร้ายจริงๆ!” ชีหันหัวไป ไปยืนอยู่ด้านข้าง“นายไม่อ่อนโยนกับผู้หญิงเลย ช่างหลี่ไป๋ซานเถอะ เรามาดื่มด้วยกันก็ได้…” ฉินเฉามองไปทางชีพร้อมทั้งตะโกนให้มาดื่มด้วยกัน“เธอไม่มีวิญญาณแล้ว ดังนั้น ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับเธอ” หลี่ไป๋ซานยิ้ม พร้อมกับบีบกระป๋องในมือ“ไม่มีวิญญาณอยู่แล้ว?” เมื่อได้ยินฉินเฉารู้สึกไม่เข้าใจ “ฉันไม่เข้าใจว่านายหมายถึงอะไร”“เมื่อ 100 ปีก่อน เธอเป็นภรรยาของฉัน” หลี่ไป๋ซานมองไปที่ชีที่ใส่หน้ากาก นัยน์ตาเผยให้เห็นถึงประกายความรักใคร่ แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว“แต่ว่าน่าสงสาร ไม่นานเธอก็ตายด้วยโรคร้าย ในตอนนั้น ฉันยังเป็นคนของสำนักยี่เม่ยอยู่ เพื่อที่จะคืนชีพให้กับเธอ ฉันจึงเรียนวิชาต้องห้าม”“วิชาต้องห้าม?” ฉินเฉาสนใจเป็นอย่างมาก“ใช่แล้ว มันเป็นวิชาปลุกชีพคืนศพ” หลี่ไป๋ซานพลันถามฉินเฉาขึ้นมา “ฉินเฉา นายรู้เรื่องนางบำเรอศพมั้ย?”“ไม่รู้…” ฉินเฉาส่ายหัว “แต่ว่าฉันเข้าใจ เมื่อได้ยินมัน”“นางบำเรอศพนี้….จะพูดไปแล้วก็ไม่มีอะไร” หลี่ไป๋ซานพูดน˺าเสียงดูเศร้าโศกเสียใจ “นางบำเรอศพ ไม่ใช่ทั้งผีดิบ ไม่ใช่ทั้งแวมไพร์สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดทั้งสองชนิดนี้ แม้ว่าจะเป็นวิญญาณคนตาย แต่ก็ยังมีวิญญาณ แต่นางบำเรอศพนี้ มีเพียงแค่ศพ ไม่มีวิญญาณ”“นายจะบอกว่า…ชีไม่มีวิญญาณอย่างนั้นเหรอ?” ฉิน
