“แปลกใจล่ะสิ หึหึ…” คนขับคนนั้นยิ้มออกมา ฉินเฉามองที่กระจกมองหลัง เมื่อเห็นตัวคนขับที่อยู่ด้านหน้า เขาอ้าปากค้างที่ด้านหน้า เขาเห็นแค่เบาะนั่ง แล้วคนตัวใหญ่นี่ไปไหน มีเพียงแค่ใบหน้าที่เห็นได้ชัดว่าเป็นตุ๊กตาชักใย“เล่นกลเหรอ!” ฉินเฉาพ่นลมออกจมูก พร้อมกับกวาดกระบี่ราชันย์มารในแนวขวางตูม! แท็กซี่คันนั้นถูกแยกเป็นสองส่วนทันที ฉินเฉากระโดดออกมาจากตรงกลาง ร่อนลงกับพื้นแต่หุ่นเชิดนั่นที่อยู่ในรถนั้น เมื่อออกมา ปากของมันละลาย แต่ยังมีรอยยิ้มแปลกๆ พร้อมทั้งมองมาที่ฉินเฉาเส้นทางนี้ ไกลจากตัวเมืองมาก ยากนักที่จะมีรถผ่านมาฉินเฉารู้ว่าฝั่งตรงข้ามมีเจตนามาที่ตนเอง และวางกับดักไว้“ถึงจะใช้วิธีอะไร ก็ไม่มีปัญหา” ฉินเฉาไม่ใส่ใจอยู่แล้วเรื่องสู้กันเขาจับกระบี่ราชันย์มารมั่น มองไปที่หุ่นเชิดตรงหน้าอย่างเย็นชา“เจ้านักพรตโสโครกนั่นบอกฉันว่า นายร้ายกาจมาก ฉันจึงอยากจะลองดูสักหน่อย!” หุ่นเชิดเริ่มพูด แม้ว่าฉินเฉาจะเตรียมพร้อมแต่ก็ยังตั้งใจฟังนักพรตโสโครกที่ฝั่งตรงข้ามเอ่ยถึงเป็นใครกัน?ไม่ใช่ว่าเป็นพวกญี่ปุ่นหรอกเหรอ?หรือว่าจะเป็นผู้ฝึกตน?ฉินเฉาแอบคาดเดา ปัจจุบันนี้ ศัตรูของเขาเยอะจริงๆ จากคำพูด ดูเหมือนจะเป็นผู้ฝึกตนมากกว่า แต่ถ้าเรียกว่านักพรตโสโครก ดูเหมือนจะเป็นคนจากสำนักยี่เม่ย!“แกเป็นคนจากสำนักยี่เม่ย?” ต่อให้เป็นผู้ฝึกตน ฉินเฉาก็ไม่กลัวขนาดอยู่ในขั้นสร้างรากฐาน เขายังกล้าที่จะท้าทาย 8 สำนักใหญ่ อย่
