เมื่อเจอหลี่เสวี่ย คงต้องบอกตามความจริงว่าอันชิงทรยศ…ยิ่งกว่านั้น ต้องเตือนหลี่เสวี่ยว่า เวลาจะรับคนเข้ามา ต้องสืบประวัติให้ชัดเจน ไม่อย่างนั้น ครั้งนี้เมื่อเล็งเป้าที่เขาบางที ครั้งหน้าอาจเล็งเธอก็ได้ ถ้าไม่มีเขาอยู่ ใครจะช่วยเธอกันฉินเฉาอยากจะจบเรื่องครั้งนี้ การรักษาก็ใกล้จะเสร็จแล้วเมื่อมีกายาปีศาจแบบนี้ ถือว่าเป็นเรื่องดีจริงๆ แกนปีศาจในร่างเหมือนกับเป็นยาชั้นดีตลอดทั้งวัน ฉินเฉานั่งอยู่ในเรือหรูเพื่อกลับเมืองเว่ยเหลียน อาหารทะเลก็ไม่ได้กิน ตอนกลางคืนก็นั่งรถไฟกลับมณฑลเจียงซูฉินเฉายืนอยู่ในถนนที่ทางออกสถานีรถไฟ ผู้คนที่นี่เยอะมาก ไม่สามารถเอาเจ้าแก่ของเขาออกมาได้แต่ตอนนี้เอง เขาเหลือบไปเห็นแท็กซี่ตรงหน้า“ว่าไงเพื่อน ไปรถมั้ย?” คนขับพูดอย่างอบอุ่น “ฉันขับเอง กับนายฉันคิดถูกๆ เลย”“ดีเลย ฉันไปที่ถนนจงซาน บริษัทเหยี่ยวฟ้า” ฉินเฉาคิดว่าคงไม่เกินสิบดอลลาร์ ดังนั้นจึงเลือกนั่งแท็กซี่“คิดกับนายสิบดอลลาร์แล้วกัน ฉันก็จะไปที่ถนนจงซาน เพื่อส่งรถเหมือนกัน” คนขับสตาร์ทเครื่องอย่างมีความสุขฉินเฉาเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง เอนหลังพิงเบาะ จากนั้นก็หลับตาเมื่อคิดว่าต้องอธิบายให้หลี่เสวี่ยฟัง เขาก็ปวดหัวแล้ว ยิ่งกว่านั้นเขายังกังวล ว่าหลังจากพูดให้ฟัง จะทำให้หลี่เสวี่ยกลัวคนญี่ปุ่นพวกนี้ ใช้ทุกโอกาสจริงๆ ถึงกับใช้วิธีนี้ บางที หลังจากนี้อาจจะใช้การเจรจาธุรกิจอีกก็ได้ดูเหมือนว่าฉันต้องคิดหาวิธีทำให้
