การส่งเหล่าเกะนินและจูนินมานี้กลับถูกฉินเฉาฆ่าตายหมดแม้แต่โจนิน ซางอวิ๋น ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าไปไหนแล้วกลุ่มมังกรดำสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ซางอวิ๋นเป็นหัวหน้า ต่อให้เขาไม่ตาย เมื่อกลับไป ยังไงเขาก็ต้องทำฮาราคีรีอยู่ดีถ้าองค์หญิงชิโยะเป็นอะไรไปอีกคน ตัวเขา กุ่ยหลง คงต้องทำฮาราคีรีด้วยอีกคนเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็กลายเป็นเงาพร่าเลือน ดั่งสายลม เขารีบพุ่งเข้าไปจับร่างชิโยะ“จะไปไหน!” ฉินเฉาแอบสังเกตกุ่ยหลงอย่างลับๆ เขาพลันหันกลับไปทันที จากบนอากาศ จับกระบี่ราชันย์มารไว้ในมือ ฟันใส่กุ่ยหลง“แปลงกายปีศาจ กลืนร่างอสูร!”กุ่ยหลงก็ไม่ออมรั้งยั้งมือ ใช้วิชาแปลงกายปีศาจของตัวเองทันทีสัตว์ประหลาดขนดกตัวยักษ์ก็ทะลุออกมาจากในร่างของกุ่ยหลงอ้าปากกว้าง หันมาที่ฉินเฉา หวังจะกลืนร่างเขา“ขยะ!” ฉินเฉาดูถูก พร้อมกับฟันกระบี่ใส่“กระบี่ราชันย์มาร กระบวนท่าจันทร์เสี้ยว!” จันทร์เสี้ยวสีดำลอยออกไป ตัดปากขนาดใหญ่ของมันเป็นสองส่วน“แค่ก!” กุ่ยหลงกระอักเลือดออกมา แต่เขากล˺ากลืนความเจ็บปวดฉวยโอกาส คว้าตัวชิโยะไว้ได้ วิ่งกลับไปที่ข้างกายของไป๋เหนี่ยว“ชายคนนี้ ชายคนนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว…”เมื่อมาถึงข้างกายไป๋เหนี่ยวที่ตอนนี้ยังมีท่าทางโง่งม พร้อมกับน˺าลายไหล เขาก็กราชากเสียงพูดว่า“นายท่านไป๋ นี่ไม่ดีแล้ว เราต้องพึ่งท่านแล้ว!”กุ่ยหลงที่กล˺ากลืนความเสียใจ พูดกับนายท่านไป๋ที่ดูราวกับคนโง่คนหนึ่งเพราะว่าเขาไม่ได้สังเวยทั้งหมด
