”เมื่อเสียงของเขาจบลง ร่างของฉินเฉาก็ตกลงไปในน˺าทะเลเย็นเฉียบ“อันชิงเป่ยเสวี่ย! ตามไปฆ่ามันเร็ว!” เมื่อไป๋เหนี่ยวเห็นว่าฉินเฉาถูกกระแทกให้ตกลงไปในน˺า เขาก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นแต่ไม่รอให้เขาตื่นเต้นนานเกินไป ในทะเลพลันระเบิดออก น˺าสาดกระจาย บนทะเลมีร่างของชายคนหนึ่ง ที่เหยียบกระบี่สีดำไว้ใต้เท้าลอยขึ้นมาในอากาศอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หายไปภายใต้กลุ่มเมฆ“อันชิงเป่ยเสวี่ย! ทำไมเธอไม่ไล่ตามมันไป!” เทพมิติไป๋เหนี่ยวคนนี้ แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะไม่เท่าไหร่ แต่ฐานะของเขาไม่ด้อยเลย กำลังตะโกนมาทางอันชิงเป่ยเสวี่ย“ขอโทษที ฉันไม่แน่ใจว่าจะจัดการกับเขาได้” อันชิงพูดออกมา ซึ่งแตกต่างจากตอนที่อยู่กับฉินเฉาอย่างสิ้นเชิงตอนนี้ เธอดูเหมือนกับภูตน˺าแข็ง ยืนอยู่ที่นี่ แต่ละถ้อยคำที่เปล่งออกมา เหมือนกับหิมะน˺าแข็งกำลังตกลงมา“ไม่ใช่ว่านายท่านไป๋แห่งกลุ่มมังกรดำ คุณดูถูกคนคนนี้หรอกเหรอ!” ไป๋เหนี่ยวกัดฟันกรอด“เป็นเพราะคุณคำนวณความแข็งแกร่งของเขาผิดพลาด” อันชิงเป่ยเสวี่ยยังคงพูดต่อไปอย่างเย็นชา “ยิ่งกว่านั้น ถ้าฉันไม่ลงมือล่ะก็คุณคงตายไปแล้ว”หลังจากพูดจบ เธอก็โบกมือยักษ์เทนกุตัวนั้นพลันกระโดดลงทะเลไป อ้าแขนทั้งสองข้างออกโอบกอดเรือยักษ์นี้ไว้ ไม่ให้มันจมลงไปในทะเลถ้าอันชิงเป่ยเสวี่ยจากไปล่ะก็ เรือลำนี้คงจมลงก้นทะเลอย่างแน่นอนเมื่อคิดถึงชีวิตตัวเอง ตาแก่ไป๋เหนี่ยวก็ไม่พูดอะไรอีก เขามีใบหน้าซึมเศร้า
