“ซางอวิ๋น!” แม้ว่านินจาจะต้องไม่มีความรู้สึก แต่เมื่อเห็นซางอวิ๋นนอนจมกองเลือด กุ่ยหลงก็อดเปลี่ยนสีหน้าไม่ได้“เป็นไปได้ยังไง ทำไมเขาถึงถูกจัดการในกระบวนท่าเดียวได้ล่ะ?”แปลงกายปีศาจที่ซางอวิ๋นใช้นี้ ถูกฝ่ามือเดียวของคนจีนคนนี้จัดการ ถึงแม้ว่ากระบี่ที่เขาใช้อาจจะเป็นกระบี่วิเศษ แต่ถึงกับจัดการเสือขาวได้นี่มันก็ไม่น่าเชื่อ!“ต่อไปตาแก” สายตาของฉินเฉาจับจ้องไปที่เจ้าอ้วน พร้อมกับยิ้มอย่างชั่วร้าย“นายท่านไป๋เหนี่ยว เราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน!” แต่เจ้าอ้วนนี่กลับเจ้าเล่ห์ เขาไม่ได้เข้ามาโจมตี กลับกัน เขากลับถอยไปหลายก้าว แถมยังตะโกนอีก “ต้องรบกวนท่านแล้วครับ!”“ขยะ ข้าเห็นแล้ว!” ปรากฏว่านายท่านไป๋ยังคงคิดอย่างอื่นอยู่ “ก็แค่กระบี่วิเศษที่คมหน่อย ทำเป็นกลัวไปได้”เขาดึงมือออกมาจากกระโปรงของเด็กสาว คาดไม่ถึงว่าในมือของเขาจะมีของเหลวบางอย่างติดมาด้วยแล้วตาแก่นี่ก็ทำในสิ่งที่ฉินเฉาต้องตกตะลึง เขาเลียของเหลวนั่นจากนั้นก็ยิ้ม“สุดท้ายก็ต้องให้ข้านายท่านไป๋ลงมือ คนจีน แกได้ตายในเงื้อมมือข้า ถือว่าเกิดมาไม่เสียชาติเกิดแล้ว!”หลังจากพูดเสร็จ ไป๋เหนี่ยวก็ดึงเอากระดาษสีขาวหลายแผ่นออกมาจากนั้นก็โยนขึ้นไปกลางอากาศ“ไป ชิคิกามิของข้า!”ปุ้ง! กระดาษเก้าใบถูกโยนออกไปพร้อมกัน จากนั้น มนุษย์ร่างยักษ์เหมือนสัตว์ประหลาดเก้าตนก็ปรากฏตัวบนดาดฟ้าเรือมนุษย์พวกนี้มีรูปร่างเหมือนสัตว์ประหลาด แต่ละตนสูงสามเมตรร่างหนา บนหัว
