กับหมาปีศาจ การได้กลิ่น และได้ยินเสียงของเขาเพิ่มขึ้นมาก ฉะนั้น เมื่อซางอวิ๋นมาถึงข้างหลังของเขา ฉินเฉาก็รู้ตัวอยู่ก่อนแล้ว“ตาย!” เขาหมุนตัววาดกระบี่กลับหลัง แสงสีดำวาบผ่าน ตัดร่างของซางอวิ๋นเป็นสองส่วนฉับ! แต่ใครจะรู้ว่าที่แยกเป็นสองส่วนแล้วตกลงพื้นนั้นกลับเป็นท่อนไม้“คาถาสลับร่าง” ฉินเฉากะพริบตา จำวิชานี้ได้“แม่งเอ๊ย!” ที่ข้างบนเหนือหัวพลันปรากฏร่างของซางอวิ๋นขึ้นพร้อมกับแทงดาบมาที่ฉินเฉาจากกลางอากาศฉินเฉาขยับไปด้านข้าง ทำให้ดาบที่แทงมานี้ ปักลงที่ดาดฟ้าเรือขณะเดียวกัน เขาก็กวัดแกว่งกระบี่ราชันย์มารอีกครั้ง ตัดเข้าที่เอวของโจนินคนนี้การฟันครั้งนี้ ไม่ได้รู้สึกถึงการฟันวัตถุเลย เห็นเพียงร่างของจูนินค่อยๆ สลายไป จากนั้น ซางอวิ๋นก็เดินออกมาจากพื้นที่ว่างเปล่าวิชาแยกเงา วิชานี้ เขาเคยเห็นชิโยะใช้มาแล้ว“คาถาน˺า ร่างเงา!” ซางอวิ๋นหัวเราะ ร่างแยกทุกร่างก็ยิ้ม บางทีอาจจะมีร่างจริงอยู่ในนั้นด้วย ฉินเฉายิ้มขึ้นมาอย่างปวดหัวแต่ฉินเฉาเข้าใจว่าซางอวิ๋นใช้ไอน˺า เพื่อหักเหแสง“เปล่าประโยชน์” ฉินเฉาถือกระบี่ราชันย์มารในมือ ปากก็ยิ้มเยาะออกมา “ฉันรู้ว่าแกอยู่ไหน”“กลัวล่ะสิ?” ซางอวิ๋นสิบกว่าร่างพูดขึ้นพร้อมกัน “ร่างแยกของฉันไม่มีจุดบอด! แกรอรับความตายได้เลย!”หลังจากพูดเสร็จ โจนินมากกว่าสิบคนนี้ก็กระโจนเข้ามาพร้อมกัน“กระบี่กลายเป็นสายรุ้ง พุ่งทะยานราวกับดาวตก จงมา กระบี่สายรุ้ง!” ฉินเฉาไม่กลัว เขาใช
