ไม่จำเป็นต้องใช้วิชา หรือ กระบี่ราชันย์มาร เขาจับดาบที่นินจาสองแทงเข้ามาไว้ในมือ“จริงๆ แล้ว ต่อให้พวกแกไม่มาหาฉัน ฉันก็จะไปหาพวกแกอยู่แล้ว”ฉินเฉาจ้องร่างวิญญาณเสือขาวฝั่งตรงข้าม ตราบเท่าที่เขาสังเวยวิญญาณของเสือขาวตัวนี้ วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับของเขาก็จะเข้าสู่ขั้นที่3“ตาย!” ฉินเฉากวัดแกว่งดาบในมือ ฟันนินจาสองคนแยกเป็นสี่ส่วน“ฉินเฉา ต่อให้แกจะมีความแข็งแกร่งอยู่บ้าง แต่แกก็สามารถปกป้องได้แค่ตัวแกเองเท่านั้น” น˺าเสียงของซางอวิ๋นทำให้ฉินเฉาอยากฟังเขาต่อ “เรารู้ว่าในเมืองซู่หนาน แกมีแฟนอยู่ เธอชื่อว่าซูจี”“หมายความว่าไง?” ฉินเฉาขมวดคิ้ว พร้อมกับจ้องไปที่ซางอวิ๋น“ถ้าแกไม่รับปากเรา ไม่เพียงแต่แกเท่านั้นที่จะตาย แฟนของแกก็จะตกอยู่ในเงื้อมมือเรา เราจะทำให้เธอต้องพบกับเรื่องเสียเกียรติ ให้พวกเราชาวญี่ปุ่น ปล่อยน˺าเข้าไปในตัวคนจีนอย่างพวกแกอีกครั้ง ฮ่าๆๆ!”“แกกล้างั้นเหรอ!” ฉินเฉาตะโกนออกมาเสียงดัง แม้ว่าเสียงของเขาจะถูกลูกบอลสีดำนี้ดูดไป แต่ไม่อาจซ่อนร่างกายที่เปลี่ยนเป็นแสงสีดำ พุ่งเข้าใส่ร่างของซางอวิ๋นเกะนินหลายคนฮือเข้ามา ขวางอยู่ตรงหน้าของฉินเฉา แต่เพียงแค่ฉินเฉาโบกมือ เกะนินเหล่านี้ก็ถูกแยกเป็นส่วนๆแต่ในตอนนี้เอง ดาบหลายเล่มได้แทงเข้ามา ดาบเหล่านี้เร็วมากความเร็วของมันพอๆ กับเสียง ทันใดนั้นก็พลันมาถึงตรงร่างของฉินเฉา“แหลกไปซะ!” ฉินเฉาโกรธขึ้นมา เขาคว้าเอาดาบที่พุ่งมาถึงตรงหน้าไว้ จากนั