รนี้ กลายเป็นไม่สามารถตายได้อีกสีหน้าของซางอวิ๋นและกุ่ยหลงกลายเป็นน่าเกลียดมาก กุ่ยหลงกระทั่งลืมกินกุ้งแต่ในตอนนี้เอง ที่ดาบหลายเล่มได้บินมา ตัดเข้าที่เอวของฉินเฉาแต่ตอนนี้ ความเร็วของฉินเฉาพอๆ กับมันแล้ว“ตาย!” ฉินเฉาหมุนตัว ยื่นมือที่มีเปลวเพลิงอยู่บนนั้นออกไป คว้าจับเอาไว้เปลวเพลิงนั้นรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็นรูปดวงจันทร์ ดาบนั้นถูกกระแทกขึ้นไป เปิดเป็นทางกลับคืนร่างเป็นนินจาในชุดสีทอง ยืนอยู่บนพื้น พร้อมกับมองมาที่ฉินเฉาด้วยความต้องการแรงกล้า“อันชิง ไปกับฉัน” ฉินเฉายื่นมือออกไป จับอันชิงที่ตัวสั่นซ่อนอยู่ตรงมุม ขณะที่ดึงเธอไป เท้าก็เตะเข้าใส่กำแพงห้องอาหารตูม! เสียงดังมาก เรือลำนี้ถึงกับสั่นแสงแดดลอดส่องมา ฉินเฉาก็ดึงอันชิงจนมาถึงดาดฟ้าเรือที่ด้านนอก ฉินเฉาพบว่า เรือลำนี้ได้แล่นออกมาจากท่าแล้วลอยตัวอยู่ในทะเลฉินเฉาที่มาถึงดาดฟ้าเรือ มองไปที่ทะเลที่กว้างใหญ่คนญี่ปุ่นพวกนี้เหลี่ยมจัดจริงๆ ถึงกับแล่นเรือออกมาไกลขนาดนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาอยากจะจัดการกันในทะเล ไม่อยากทำให้เกิดเสียงดังยังไงก็ตาม คนคำนวณ ไม่สู้ฟ้าลิขิตคิดว่าฉินเฉาเป็นใคร ภายใต้การโอบล้อมของ 8 สำนักใหญ่ เขาที่เป็นคนจากเส้นทางปีศาจก็ยังเผชิญหน้ากับพวกนั้นได้โดยไม่แพ้! กับพวกนินจาญี่ปุ่นตัวจ้อยพวกนี้ จะจัดการเขาได้ยังไง!ต่อให้ใช้พิษ พวกเขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ฝึกตน“แกหนีไม่ได้หรอก!” ในสายตาของซางอวิ๋นเต็มไปด้วยความเบื่อห
