0 จิน (1 จิน = 0.5กิโลกรัม)“ทั้งสองคนเชิญทางนี้ครับ หัวหน้าของพวกเรารอทั้งสองคนอยู่ข้างใน เราเตรียมอาหารเช้าไว้รอแล้ว ทั้งกุ้งสด หอยสด เราเตรียมไว้ให้แล้ว พูดแล้วก็หิว ฮ่าๆ ๆ ….”ขณะที่พูด เจ้าอ้วนก็เอามือลูบปากตัวเองไปด้วยฉินเฉาสาบานว่าเห็นน˺าลายของเขาไหลออกมาด้วย แม่งเอ๊ยตะกละจริงๆยังไงก็ตาม เมื่อมาถึงเมืองชายฝั่ง สามารถลิ้มลองผลิตผลทางทะเลได้ถือว่าเป็นเรื่องดี ดูเหมือนว่าฝั่งตรงข้ามก็ใส่ใจมากเหมือนกันถึงกับเตรียมอาหารเช้าไว้ให้พวกเขาด้วย“งั้นคงต้องลำบากให้คุณช่วยนำทางแล้ว” อันชิงที่ปกติเป็นคนขี้อาย ร้องบอกเจ้าอ้วนฝั่งตรงข้าม ขณะที่พูดสุภาพอย่างมาก“ไม่เป็นไรครับ ทั้งสองคนตามผมมา”เจ้าอ้วนนี้ จริงๆ แล้วเดินไม่ช้าเลย เวลาเดินก้นของเขาจะส่ายไปมา ทำให้ฉินเฉารู้สึกเวียนหัวถ้าฝั่งตรงข้ามเป็นสาวสวย ไม่ใช่เจ้าอ้วนนี่คงจะดีก้นที่อุดมสมบูรณ์นี้ ช่างทำให้ผู้คนปวดหัวจริงๆ ….เป็นธรรมดาที่เจ้าอ้วนจะไม่รู้ว่าฉินเฉากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ เขาเดินไป ขณะที่เดิน ก็แนะนำอาหารทะเลหลายอย่างในเมืองเว่ยเหลียนให้กับฉินเฉา“สหาย จะบอกคุณที่เพิ่งมาเมืองเว่ยเหลียนให้ฟัง คุณต้องลองอาหารทะเลของที่นี่นะ ทั้งปู หอย กุ้ง ทุกอย่างสดมาก”เจ้าอ้วนนี่พูดไป เช็ดน˺าลายไปฝั่งนี้ก็มองน˺าลายไป ฟังไป ไม่นาน ฉินเฉาและอันชิงก็มาถึงตรงหน้าเรือสำราญขนาดกลางเรือสำราญลำนี้จอดอยู่ที่ท่าเรือ เรือสีขาวลำนี้ ยาวกว่าร้อยเมตรเมื่อเห็นมัน ฉิ
