กันถึงสองคน!”หลังพูดจบ เขาก็ผายมือไปทางเจ้าอ้วน ที่กินกุ้งอยู่เต็มปาก เคี้ยวไม่หยุด“กรุบ กรุบ!” ปากของเจ้าอ้วนเคี้ยวไม่หยุด ไม่สามารถพูดได้ แต่ตาของเขาส่งประกายชั่วร้ายออกมา ด้วยรูปลักษณ์นี้เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แล้ว ต่างกันโดยสิ้นเชิง“ก็แค่ขยะสองตัว” ฉินเฉาพูดอย่างไม่ใส่ใจ“คุณฉินได้ดื่มไวน์ของเราเข้าไป ไม่คิดว่ามีอะไรแปลกๆ บ้างเหรอ?” ซางอวิ๋นไม่สนใจคำพูดของฉินเฉา แต่ถามกลับด้วยรอยยิ้มแทนเมื่อเขาพูดอย่างนั้น ฉินเฉาก็พลันรู้สึกปวดท้องขึ้นมาขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกเหมือนว่าร่างกายไม่มีแรงนินจาพวกนี้ ถึงกับวางยาลงในไวน์!สีหน้าของฉินเฉาเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เขาโคจรลมปราณในร่างอย่างไม่ลังเล ขับพิษในร่างออกไปถ้าเขาไม่ใช่ผู้ฝึกตนที่มีพื้นฐานฝึกตนที่เหนือกว่าขั้นสร้างรากฐานล่ะก็ แค่พิษเพียงนิดเดียวก็สามารถเอาชีวิตเขาได้แล้วแต่ช่างน่าสงสารที่เขาไม่ใช่ขั้นสร้างรากฐานอีกต่อไป ลมปราณในร่างโคจรไปทั่วทุกที่ในร่างขับพิษออกไป ตราบเท่าที่มีเวลา เขาก็สามารถขับพิษออกมาจากร่างได้แต่บัดนี้ ซางอวิ๋นและกุ่ยหลง ไม่ได้ให้โอกาสเขาซางอวิ๋นคนนั้นโบกมือ นินจาบางคนเริ่มล่องหน ทำให้ฉินเฉาไม่สามารถมองเห็นได้ แล้วค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้เขา“เมื่อเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งที่แท้จริง ทุกอย่างก็ไร้ความหมาย”ฉินเฉาเรียกระฆังหยินหยางออกมา คอยปกป้องอันชิงอยู่ข้างๆขณะเดียวกัน มือทั้งสองข้างของเขาก็เริ่
