เหมือนคนไม่ได้รับความเป็นธรรม พูดทั้งน˺าตากับฉินเฉา“เธอจะร้องไห้จนน˺าท่วมก็ช่าง แต่ขอเถอะ รีบกลับไปเร็วๆ”“ก็ได้ ไม่กวนแล้ว!” หู่หลี่ลี่ยืนขึ้น พร้อมกับหยิบหมวกปีกกว้างขึ้นมาสวม ทำให้ดูไม่รู้ว่าเป็นเขาหรือว่าเธอ“ใช่แล้ว คนสวย ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ!” ก่อนที่หู่หลี่ลี่จะไป พลันขยับไปหาอันชิงอย่างมีเลศนัย พร้อมทั้งเอียงตัวไปกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเธอทางฝั่งของอันชิง ท่าทางแปลกไป จากนั้นก็หันมามองฉินเฉาแปลกๆ“ฮิฮิ!” จากนั้นหู่หลี่ลี่ก็เหมือนจะมีความสุขอย่างมาก เหมือนกับกระต่าย กระโดดดึ๋งดั๋งออกไปในใจฉินเฉาพูดเชี่ยออกมา เธอเป็นจิ้งจอกหรือว่ากระต่ายกันแน่!ใช่แล้ว แล้วยัยเด็กนี่พูดอะไรกับอันชิง ทำไมอันชิงถึงมองฉันแปลกๆ อย่างนี้“เธอพูดอะไรกับคุณ?” ฉินเฉาถามอย่างอยากรู้อย่างมากแต่ใครจะรู้ อันชิงกลับส่ายหน้า “เธอไม่ให้ฉันบอกคุณ”“โอ้พระเจ้า!” ฉินเฉามองอันชิงอย่างขมขื่น แล้วพูดว่า “ผู้ช่วยอันผมเป็นเพื่อนร่วมงานคุณนะ ไม่ใช่ว่าคุณพูดว่าอยากจะทำความเข้าใจผมหรอกเหรอ แต่คุณกลับเป็นฝ่ายปกปิดซะเอง แบบนี้มันใช้ได้เหรอ”“จริงๆ ฉันพูดไม่ได้จริงๆ” อันชิงเหมือนกับลังเล“มีอะไรพูดไม่ได้กัน!” ฉินเฉาพูด “หรือว่ายัยเด็กนั่นบอกว่าผมมีแฟนแล้ว เรื่องนี้ไม่นับเป็นอะไร ผมมีแล้วจริงๆ”“ไม่ใช่…เธอไม่ได้พูดเรื่องนี้…” อันชิงส่ายหัว“ไม่ใช่?” ฉินเฉาคาดเดา “หรือว่าเธอบอกว่าผมไม่ปกติ?”“ไม่ใช่….”“เธอบอกว่าผมบัดซบ?”“ไม่ใช่….”“หร
