คยชินค่ะ” อันชิงยิ้มขอโทษ “หรือว่าจะให้ฉันเรียกคุณว่าฉินเฉา?”“แค่กๆ …. เรียกฉินเฉาออกจะห่างเหินไปหน่อย” ฉินเฉายิ้ม เอามือถูจมูก แล้วพูด “คุณเรียกผมว่า พี่ฉินละกัน…”“พี่…ฉิน…?” ท่าทางของอันชิงกระอักกระอ่วน “ทำไมฉันถึงคิดว่าเรียกแบบนี้มันแปลกๆ ….”“แปลกตรงไหน!” ฉินเฉาพูด “คุณอายุเท่าไหร่กัน?”“คุณจะใช้โอกาสนี้ถามอายุเด็กผู้หญิงเหรอ?” อันชิงถามเขา สีหน้าเหมือนจะซ่อนความขมขื่นไว้“ทำไมล่ะ!” ฉินเฉาก็รีบตอบฝั่งตรงข้าม เมื่อคิดว่าอีกฝั่งเข้าใจผิด“จากที่ดู พวกเราก็โตกันแล้ว”“ผมอายุมากกว่าคุณ คุณคงไม่อยากให้ผมเรียกคุณ พี่สาวอันหรอกนะ!” อันชิงคิ้วกระตุก“อืม เป็นไปไม่ได้ที่คุณจะอายุมากกว่าผม…” ฉินเฉาพูดในใจ“อย่างมากคุณก็อายุ 21-22 ปี พี่ใหญ่คนนี้อายุ 24 ปีแล้ว อายุมากกว่าเธอ 3 ปี!”“ฉันรู้ว่าอายุคุณมากกว่าฉัน คุณคงไม่จงใจพิสูจน์อายุฉันหรอกนะ?” อันชิงกลับมาหัวข้อเดิม“เอาล่ะ ผมไม่ถามล่ะ แต่ดูยังไงคุณก็อายุน้อยกว่าผม ดังนั้น คุณต้องเรียกผมว่าพี่ฉิน”“มันรู้สึกแปลกๆ ….” อันชิงเบ้ปาก ไม่พอใจที่ต้องเรียกแบบนี้“ฉันเรียกคุณว่า ฉินเฉาดีกว่า…พี่ฉินมันดูเหมือนกับคนรักเขาเรียกกัน”ฉินเฉาแอบคิดในใจ เป็นผู้หญิงที่ฉลาดจริงๆ“เอานี่ล่ะ ฉินเฉา อือ ฉินเฉา….”“ฉินเฉาไม่ใช่คนที่นี่เหรอ” อันชิงทานอาหาร ขณะที่ถามอย่างระวัง“อืม ไม่ใช่หรอก ผมเป็นคนจิงหยาง ตอนนี้มาอยู่ที่เมืองซู่หนานอันชิง ดูคุณก็ไม่เหมือนคนทางเหนือ ฟังจากสำ
