เวลานี้ไม่ใช่เวลาอาหารและของว่าง ฉะนั้นเป็นธรรมดาที่ในร้านอาหารเสฉวนนี้คนจึงไม่เยอะเท่าไหร่ทั้งสองคนเลือกโต๊ะติดหน้าต่างแล้วนั่งลงฉินเฉาผลักเมนูไปให้อันชิง “คนสวยสั่งเลย”“ดี” อันชิงก็ไม่เกี่ยง รับเมนูมาเปิดดู จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ไม่ทราบว่าผู้ช่วยฉินอยากจะทานอะไร”“สำหรับฉันอะไรก็ได้ทั้งนั้น” ฉินเฉาผ่านขั้นสร้างรากฐานมาแล้วยิ่งกว่านั้นตอนนี้ยังอยู่ในขั้นแรกเริ่มของขั้นความสามารถเทวะ ต่อให้ไม่ต้องกินอาหาร ก็สามารถดูดซับลมปราณของโลกเข้ามา ทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้ดังนั้น ปัจจุบันนี้ เขาจึงไม่ได้มีความต้องการอาหารมากขนาดนั้นยิ่งกว่านั้น อาหารเสฉวน ยังเป็นอาหารที่ฉินเฉาชอบ ดังนั้นไม่ว่าอะไรเขาก็กินได้“งั้นเอาเป็น” อันชิงพูด “เนื้อผัดเผ็ด, ไก่ผัดเปรี้ยวหวาน, เต้าหู้ผัดซอส”“ได้ครับ คุณผู้ชาย และ คุณผู้หญิง โปรดรอสักครู่” เด็กเสิร์ฟในชุดเสื้อผ้าสีแดง ให้ความรู้สึกร้อนแรงสีนี้ถูกตกแต่งอยู่ทั่วโรงแรม ช่วยเพิ่มความอยากอาหารให้กับผู้คนอย่างมากฉินเฉาก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เอาจริงๆ แล้วเขาก็รู้สึกหิวอยู่อันชิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็มองมาที่ฉินเฉา เปิดปากสีแดงสดเหมือนอยากจะพูดอะไรในตอนนี้เอง ได้มีร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งวิ่งเข้ามาที่โต๊ะพวกเขา“สามี สามี คุณอยู่นี่เอง!”หญิงสาวนางนั้นอ้าปากตะโกนร้องสามี ทำให้ฉินเฉากลัวในตอนนี้สมองของเขานึกไปถึงช่วงก่อนหน้าที่นานมาแล้ว ที่สวนสาธารณะจ้าวหยาง ก็มีสาวงามที่จู่ๆ
