ำลังลงทะเบียนให้กับอันชิง หลี่เสวี่ยก็หันมาพูดกับฉินเฉา“นายก็ทำงานมาหลายวันแล้ว เทียบกับอันชิงแล้วไม่ใช่คนใหม่ดังนั้น นายจึงต้องคอยแนะนำเธอ เธอมาถูกจังหวะพอดี มีบิลใหญ่เข้ามา เป็นการตกลงงานกับบริษัทจ้าวหยาง ฉันดูแล้ว บริษัทจ้าวหยางนี้อยู่ในเมืองติดชายฝั่ง อยู่ในเขตเมืองเว่ยเหลียน”หลังจากหลี่เสวี่ยพูดเสร็จก็ตบบ่าอันชิง จากนั้นก็หันไปพูดกับฉินเฉา “อันชิงเพิ่งมาใหม่ งานแบบนี้เธอยังไม่เคยทำ แต่เพราะว่ามีนายอยู่ให้นายคอยนำเธอ แค่นี้ฉันก็รู้สึกวางใจแล้ว”“ความหมายของผู้จัดการหลี่คือ จะให้เราไปเมืองเว่ยเหลียน ไปคุยงานกับบริษัทนั้น?” ตาของฉินเฉากลอกไปมา เข้าใจความหมายของหลี่เสวี่ย“ใช่แล้ว” หลี่เสวี่ยชื่นชมความฉลาดของฉินเฉาอย่างมาก “บริษัทนี้เป็นบริษัทใหม่ ฉันไม่เคยติดต่องานมาก่อน ดังนั้นฉันจึงรู้สึกไม่วางใจฉะนั้น ฉันอยากให้นายและก็อันชิงไปดูก่อน ถ้าเห็นว่าบริษัทนั้นดูท่าไม่ค่อยจะไหว เราจะได้ปฏิเสธงานนี้”“ดี ดี ไปเที่ยวกัน” ฉินเฉาพูด “ก่อนนี้ได้ยินมาว่าเมืองเว่ยเหลียนอาหารทะเลอร่อยมาก แถมสาวๆ ที่นั่นก็สวยมาก! โดยเฉพาะที่ชายหาด มีสาวๆ ใส่บิกินี่เต็มไปหมด เหอๆ …”แม้ว่าจะไม่ชอบกินอาหารทะเล แต่โรมก็ยังเป็นโรม รสชาติน่าลิ้มลอง ฉินเฉาพูดในใจ“ไม่ได้!” หลี่เสวี่ยถลึงตาใส่ฉินเฉา “นายไปทำงาน ไม่ได้ไปเล่น!อาหารทะเลเมื่อถึงตอนนั้นนายต้องได้กินแน่นอน! แต่บิกินี่นั้นอย่าหวังแฮ่ม ตอนนี้มันหน้าหนาว”“อย่างนั
