ยังมีรูอยู่ดี…หัวใจของฉินเฉาเริ่มปวด หรือว่าตัวเองจะแอบมองผ่านรูนี้ แอบดูผู้จัดการหลี่จริงๆ ….นี่ไม่ดีแน่ ความคิดนี้ชั่วร้ายไปแล้ว ทำไมตัวเขาถึงมีความคิดชั่วร้ายแบบนี้? ฉินเฉาเอ๊ยฉินเฉา นายต้องจำไว้ นายนั้นเป็น…..ผู้ชายร่างกายของฉินเฉาราวกับถูกรูนั้นดูดเข้าไป ร่างของเขาค่อยๆ ขยับเหตุผลในตัวเขาร้องเตือนซ˺าแล้วซ˺าเล่า แต่ก็ไม่ยอมฟัง ไม่ยอมทำตาม อยากจะทำการคุกคามทางเพศนี้จริงๆ ….แต่ห้องข้างๆ พลันส่งเสียงออกมา หรือว่าผู้จัดการหลี่กำลังถอดกระโปรง ในใจของฉินเฉาผุดภาพนี้ขึ้นมา….จินตนาการช่างบรรเจิด….ใจฉินเฉาเริ่มสั่นไหว ในใจผุดภาพสัดส่วนที่สมบูรณ์พร้อมของหลี่เสวี่ยใช่…เธอถอดกระโปรง…อารมณ์ของฉินเฉาพลุ่งพล่าน เขาคิดว่าเหตุผลของเขาช่างเปราะบางจริงๆ ยากจะควบคุมอย่างรวดเร็ว ก็มีเสียงเกิดขึ้น สลายเหตุผลที่เหลืออยู่ของเขาไปทันทีนี่คือเสียงของเหลวที่กำลังไหล ทำให้ความคิดของฉินเฉาราวกับปลาได้น˺า อยากจะไหลไปตามกระแสน˺า ล่องลอยไปที่ต้นน˺า เป็นดังมังกรที่ทะยานไปทั่วหล้าหัวใจของฉินเฉาติดปีกบิน สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ต้องส่องเข้าไปในรูนั้นแต่ใครจะรู้ว่าการมองนี้นั้นสายเกินไปเพราะว่าหลี่เสวี่ยดึงกระโปรงขึ้นแล้ว ฉินเฉาเห็นเพียงต้นขาที่ขาวราวกับหิมะเท่านั้นสวรรค์ ทำไมถึงไม่ยุติธรรมกับฉันอย่างนี้!ฉินเฉากรีดร้องในใจ เมื่อไม่อาจส่งเสียงออกไปได้หลี่เสวี่ยใส่เสื้อผ้า แล้วเดินออกจากห้องน˺า แต่ชิซินยังแต่งหน้าไม่เสร็
