ทืบมันดีมั้ยยังไงก็ตาม หลังจากพูดคำนี้ ฉินเฉาพลันรู้สึกยุ่งยากใจทำร้ายผู้หญิง…ดูเหมือนว่าเรื่องแบบนี้ เขาก็ทำมันกับชิโยะ…และเฉินชิง…แค่กๆ เขาไอแห้งๆ ออกมา สลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป แล้วจ้องไปที่เจียงเล่ย“แก แกตบฉัน!” เจียงเล่ยเอามือปิดหน้า พร้อมกับมองมาที่ฉินเฉาอย่างโกรธแค้นเจียงเล่ยคนนี้เป็นคนเอาแต่ใจ ภายใต้ความรักของพ่อแม่ เขาอยากทำอะไรก็ทำ อยากได้อะไรก็ได้ พ่อแม่ของเขาไม่เคยตบเขาเลยแต่ชายคนนี้ กลับกล้าทำ!ชิซินตบเขา ไม่เป็นไร เพราะยังไงเขาก็เป็นคนหักหลังเธอ สมควรแล้วที่จะโดนแต่ชายคนนี้ เขาคิดว่าเขาเป็นใคร!“ทำไมจะตบไม่ได้?” ฉินเฉาเยาะเย้ย “นายคิดว่าหน้าของนายทำมาจากทองหรือไง? นายทำร้ายผู้หญิง ฉันไม่ฆ่านาย นี่ถือว่าปรานีแล้ว”ฉินเฉาไม่ได้ดีแต่ปาก ในชีวิตนี้ มือของเขาเปื้อนเลือดมาแล้ว เขากล้าแม้แต่ฆ่าฟางหัว จงเหลียงกัว สำหรับเจียงเล่ย เขานับเป็นตัวอะไร“ทำไมนายถึงทำร้ายคน!” อลิซร้องออกมาเสียงดัง “นายมันป่าเถื่อน! ก่อนหน้านี้ ฉันอุตส่าห์คิดว่านายเป็นคนดี! ฉันนี่มันตาบอดจริงๆ”“เธอตาบอดจริงๆ นั่นแหละ” ฉินเฉามองเข้าไปที่ตาของเธออย่างเย็นชา “ไม่คิดเลยว่าเธอจะแย่งแฟนเพื่อน”“นี่มันเรื่องของเรา ไม่เกี่ยวกับนาย! นายมายุ่งอะไรด้วย!” อลิซไม่ยอมแพ้ ช่วยพยุงเจียงเล่ยขึ้นมา ขณะที่ตะโกนใส่ฉินเฉา“ซินซินน้อย นี่คือผู้ชายประเภทที่พวกเธอผู้หญิงชอบเหรอ” ฉินเฉาเมื่อเห็นร่างของชิซินสั่น จึงเดินเข้าไปโอบไหล่
