คืนคงจะดี”“อ๊า? นี่?”อลิซและเจียงเล่ย ทั้งสองคนกลัวฉินเฉายังยืนอยู่นี่ ใครจะกล้าเข้าไปตบเขากันความแข็งแกร่งของเขา อย่าว่าแต่เจียงเล่ย ต่อให้มีเขาสามคนก็ยังไม่พอจะทำอะไรเขาได้“คราวหลังอย่าสร้างเรื่องอีก!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยหันไปจ้องฉินเฉาอย่างเอาเรื่อง “ครั้งหน้า ถ้ากล้าทำร้ายคนอีก ฉันจะจัดการนาย!”“ลำบากคุณแล้ว” ฉินเฉาพยักหน้าให้อ้ายเสี่ยวเสวี่ย เมื่อเห็นตำรวจสาวจากไปแล้ว เขาก็หันไปพูดกับชิซิน“ซินซินน้อย ไม่เป็นไรแล้ว เราไปกันเถอะ”“อืม…” ชิซินที่น˺าตานองหน้าพยักหน้าอย่างเศร้าสร้อย พร้อมกับถูกฉินเฉาโอบกอด เดินขึ้นบันไดไป“หยุดนะ!” อลิซตะโกนออกมา หญิงสาวสั่นไปทั้งตัว ซ่อนความรู้สึกขมขื่นไว้ในแววตา“พวกเธอยังไปไม่ได้! ทำร้ายแฟนของฉัน นายต้องยอมรับผิด!”“ถ้ายอมรับผิดถือว่าจบกัน…” เจียงเล่ยพูดตามอลิซอย่างระมัดระวังแม้ว่าเขาจะไม่พอใจฉินเฉา แต่เขาไม่อยากยั่วยุฉินเฉาเกินไปท่าทางของชายคนนี้ ไม่เหมือนคนธรรมดาแม้ว่าเจียงเล่ยจะไม่มีความสามารถอะไร แต่สายตาของเขายังดีอยู่“ไม่ได้!” อลิซแย้ง “คุณเป็นลูกรัฐมนตรีนะ แถมยังเป็นนักกีฬาอีก!ทำไมถึงขี้ขลาดอย่างนี้! เขาทำร้ายแฟนของฉัน ฉันไม่สามารถกล˺ากลืนได้! วันนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง!”“คนบ้า อย่าไปสนใจเธอเลย เราไปกันเถอะ” ชิซินเหมือนจะเหนื่อยใจ ไม่อยากจะเห็นทั้งสองคนอีก พร้อมกับจับมือฉินเฉาเดินเข้าไปในตึก“ไม่ได้ ยังไปไม่ได้!” อลิซใส่ส้นสูง วิ่งขึ้นบันไดไปดึง
