้นแรงแทบจะทะลุออกมาจากหน้าอกของเธอ“ฉันบอกแล้วไงว่า” ฉินเฉาโยนก้นบุหรี่ลงพื้น เหยียบมันอย่างแรง“เลิกยุ่งกับผู้จัดการหลี่ได้แล้ว ถ้ามีปัญหาอะไร ให้ผ่านฉันไปก่อน”“นายเป็นใคร?” ยามาโมโตะมองไปที่ฉินเฉา จากนั้นพูดหยันว่า“กล้ามายืนต่อหน้าพวกเรา กลุ่มมังกรดำ รนหาที่ตาย ฉันไม่รู้ว่านายกล้า หรือเป็นพวกไม่รักชีวิตดี”“กลุ่มมังกรดำแตะต้องไม่ได้ว่างั้น?” ฉินเฉาตบมือ จากนั้นก็พูดด้วยน˺าเสียงที่ต่างไปจากเดิมว่า “ฉันไม่คิดว่างั้นนะ เกะนินพวกนี้ของนาย สำหรับฉัน มันไม่ต่างอะไรไปจากเด็กทารกเลย”“ฉันเคยเห็นคนจีนมาทุกแบบ คนแบบนายนี่ คงเป็นพวกอวดเก่งสินะ”ยามาโมโตะ คิชิบะมองไปที่ฉินเฉาอย่างเย็นชา “นายพูดได้ก็แค่ตอนนี้แหละ อีกไม่นานนายก็จะกลายเป็นศพแล้ว”จากนั้น เขาก็โบกมือ “ฆ่ามันซะ”“อย่านะ!” หลี่เสวี่ยและหลงเบลล์ร้องออกมาด้วยความตกใจ แต่ในสายตาของพวกเธอ ที่กลางอากาศได้เกิดการบิดเบี้ยวขึ้นมาแล้วจากนั้น ฉินเฉาก็ยื่นมือออกไปง่ายๆ เหมือนกับเวทมนตร์ จากอากาศที่ไม่มีอะไร กับลากเอาคนในชุดสีน˺าเงินเข้มออกมาได้“ตูม!” ตามมาด้วยเสียงหนักๆ ฉินเฉาโยนร่างชายคนนั้นใส่กับรถฮอนด้าอย่างรุนแรง หลังคารถคันนั้น ถูกทุบจนแบน พร้อมกับเศษกระจกที่แตกกระจายออกมา“อ๊า!” สองสาวร้องออกมา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น“คนนั้นใคร!”“ทำไมอยู่ๆ เขาถึงโผล่ออกมา!”แม้สองสาวจะมองไม่ชัด แต่ยามาโมโตะ คิชิบะ เห็นอย่างชัดเจนฉินเฉาปัดมือ พบว่านินจาที่ล่องหนอย
