ชุดสูทสีดำแบบตะวันตก ในมือกำลังถือปืนส่องมาที่ฉินเฉาที่ที่นั่งคนขับ“ถ้าหลังจากนั้น 5 นาที การตัดสินใจของคุณไม่เป็นที่น่าพอใจ เราคงต้องขอโทษด้วย ที่ต้องส่งคุณกลับบ้านเก่า”ในคำพูดของยามาโมโตะมีคำขู่อยู่แต่ใบหน้าของหลี่เสวี่ยขาวไปเรียบร้อย เธอไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจอกับเรื่องบ้าๆ แบบนี้ เพียงแค่เธอไม่ยอมรับเงื่อนไขของพวกเขาพวกเขาถึงกับส่งนักฆ่ามาจัดการกับตัวเธอ“พี่หลี่เสวี่ย พวกเขาเป็นใคร?” หลงเบลล์ก็เห็นปืนที่กำลังเล็งมาสติของเธอยังอยู่ดี ไม่ตื่นตกใจ แต่กลับหลี่เสวี่ยนั้นไม่ใช่“พวกเขาเป็นคนญี่ปุ่นจากตี้หยางกรุ๊ป!” น˺าเสียงหลี่เสวี่ยสั่นเครือ“พวกเขาต้องการซื้อหุ้นของฉัน แต่ฉันไม่ขาย พวกเขาจึงส่งคนมาขู่ฉันถ้าฉันไม่ตกลง พวกเขาจะยิง และฆ่าฉินเฉา”ขณะที่พูด หลี่เสวี่ยก็มองดูฉินเฉา จากนั้นพลันตัดสินใจ“ผู้จัดการหลี่ คุณไม่ต้องห่วงผม” ฉินเฉารู้ว่าหลี่เสวี่ยกำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้น เขาจึงรีบพูดขึ้น “พวกโง่พวกนี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก คุณอยากพูดอะไรก็พูดไปเลย”“เอาเลย!” หลงเบลล์ก็เป็นคนง่ายๆ เธอแย่งมือถือจากหลี่เสวี่ยจากนั้นก็ตะโกนออกไป“ไอ้แมลงวันโสโครก ไปตายซะ!”หลังจากพูดจบ เธอก็วางสายทันทีใบหน้าของหลี่เสวี่ยซีดเผือด ไม่มีสีเลือด กลัวจนพูดอะไรไม่ออกที่อีกฟากของโทรศัพท์ ยามาโมโตะ คิชิบะ โกรธจนแทบกระอักวางมือถือในมือ จากนั้นตะโกนใส่ลูกน้องที่นั่งอยู่ใกล้ๆ“ฆ่าพวกมันซะ แต่เหลือยัยผู้หญิงนั่นไว้! ฉันจะส่
