ะเล่นอะไรก็ตาม ตอนนี้มันอยู่ในช่วงอันตราย ถ้าต้องเจอกับปืน ทั้งฉัน และทุกคนต้องตายกันหมด“ใจเย็นครับ ผู้จัดการหลี่” แม้ว่าจะอยู่ไกลจากรถ แต่ฉินเฉาก็ยังได้ยินเสียงร้องของหลี่เสวี่ยอยู่ เขาหันหัวไป จากนั้นก็ยิ้มให้กับหลี่เสวี่ยรอยยิ้มนี้ เหมือนกับยาที่ทำให้หลี่เสวี่ยใจเย็นลง หัวใจของเธอค่อยๆ สงบ แล้วเต้นอย่างมั่นคงย้อนกลับไปวันที่อยู่ในลิฟต์ ด้วยร่างกายเปล่าๆ ฉินเฉาสามารถเปิดประตูลิฟต์ได้ แถมยังส่งเธอออกมาข้างนอกได้อย่างปลอดภัยความรู้สึกนี้ คล้ายกลับฉินเฉาที่ยืนอยู่ข้างหน้า คอยปัดป้องอันตรายทั้งหมดให้กับเธอ“พี่หลี่เสวี่ย เรานั่งรออยู่ในนี้กันเถอะนะ” หลงเบลล์ก็รู้สึกแบบเดียวกัน ดังนั้น เธอจึงดึงจับมือเล็กๆ ที่เย็นเฉียบของหลี่เสวี่ย แล้วพูดแต่ในตอนนี้เอง ได้มีรถโตโยต้าคราวน์แล่นเข้ามารถคันนั้นค่อยๆ หยุดลง จากนั้น ชายญี่ปุ่นวัยกลางคนที่ใส่เสื้อผ้าท่อนบนสีขาวท่อนล่างสีดำก็ลงมาจากรถท่าทางของชายคนนี้เหมือนกับเขาเป็นผู้เหนือกว่า เขามองมาที่ฉินเฉาเหมือนกับมองมดตัวหนึ่ง“คุณหลี่ ดูเหมือนว่าคุณจะเลือกทางนี้สินะ”ยามาโมโตะพูด จากนั้น รถฮอนด้าหลายคันก็แล่นมาจอดอยู่ด้านข้างชายที่ใส่ชุดสูทสีดำแบบตะวันตก ลงมาจากรถ พร้อมกับมองมาที่ทั้งสามคนอย่างเย็นชาท่าทางนี้ของเขา เหมือนกับว่ากำลังมองดูศพอยู่ยังไงยังงั้น“แม้ว่าที่นี่จะเป็นประเทศจีน แต่ยังมีใครไม่รู้กล้าท้าทายอำนาจของกลุ่มมังกรดำของพวกเรา” ยามาโมโตะเย
