งแต่เขายังมีซูจีกับการฝึกตน รวมทั้งอุปสรรคที่คอยขัดขวาง ตัวเขาจะสามารถกำจัดสิ่งเหล่านั้น และกลายเป็นเซียนอมตะที่แท้จริงในสายธารอวกาศได้จริงๆ เหรอและสิ่งที่สำคัญที่สุด พวกเขาจะสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้อย่างไม่สิ้นสุดได้มั้ย แต่ถึงแม้จะมีเงินมากแค่ไหน แต่ก็มีชีวิตได้แค่ร้อยปีเท่านั้น หลังจากร้อยปีผ่านไป พวกเขาก็เป็นได้แค่เศษฝุ่นคำพูดน่ารังเกียจที่หลี่เสวี่ยพูด แม้ว่าจะไม่ดัง แต่สาวงามนางนั้นก็ยังคงได้ยินนี่ทำให้เมียน้อยคนสวย พลันระเบิดอารมณ์ออกมา เอาเท้าเอวพร้อมทั้งตะโกนเสียงดัง“หาที่ตาย เมื่อกี้ใครด่าฉัน?”“ฉันด่าเอง แล้วจะทำไม?” หลี่เสวี่ยก็ไม่ใช่หญิงสาวธรรมดา เธอทำงานในแวดวงธุรกิจมาหลายปี มีคนแบบไหนบ้างที่เธอไม่เคยเห็น กับพวกที่ชอบหว่านเสน่ห์แบบนี้ เธอเห็นมาเยอะแล้วดังนั้น เธอจึงเหน็บแนม พร้อมกับลงมาจากรถ ยืนตรงหน้าเธออย่างคำพูดที่ว่า คนมักตายเมื่อเทียบกับคน สินค้าเสียหายเมื่อกระทบกัน!หลี่เสวี่ยไม่ออกมาก็ดีอยู่แล้ว แต่พอออกมาเท่านั้น ความโกรธของสาวงามก็เพิ่มเป็นเงาตามตัวแม้ว่าหญิงสาวนางนั้นจะเกิดมาสวย แต่เมื่อเทียบกับหลี่เสวี่ยแล้วยังห่างกันเยอะ เมื่อหลี่เสวี่ยปรากฏตัว ดวงตาของหลี่เชียงก็เป็นประกายแวววาว แทบอยากจะเข้าไปดูใกล้ๆ ให้ชัดๆสาวงามนางนี้ เป็นคนแบบที่หลี่เชียงชอบที่สุดงดงาม เรียบร้อย พร้อมกับใบหน้าที่ดูเย็นชา กับผู้หญิงแบบนี้ การพิชิตเธอได้ถือเป็นความพอใจอย่างที่สุดหล