หมอก“ฉันคิดว่า ฉันคงไม่เข้าร่วมหรอก ต้องขออภัยกับความหวังดีของฮัวเหนียงด้วย” ฉินเฉาประสานมือคำนับให้ฮัวเหนียง พร้อมกับพูดขอโทษ “ฉันและเธอ เราต่างกัน มันเป็นเรื่องของสามัญสำนึก ฉะนั้น การอยู่ที่เมืองซู่หนานนี้ คือตัวเลือกที่ดีที่สุดของฉัน”“ดี เราคงต้องบอกลากันแล้ว ไว้พบกันใหม่” ฮัวเหนียงก็ไม่เซ้าซี้อะไรอีก พาไป๋เจี่ยวเจียวจากไปพร้อมกัน“ฉินเฉา ที่เจ้าแสร้งทำเป็นขับไล่ราชาผีดิบออกไป อยากให้เขาเทพยุทธ์ของข้าเป็นหนี้เจ้าสินะ ไม่มีทาง!” เฉินอวี่ถือกระบี่จันทราทมิฬไว้ในมือ ตะโกนใส่ฉินเฉา “ถ้าข้าเจอเจ้าครั้งหนึ่ง ก็จะฆ่าเจ้าหนึ่งครั้ง!”“ปีศาจร้าย อย่าได้คิดว่าเจ้าเอาชนะอาจารย์อาของข้าแล้วจะไร้เทียมทาน” ซู่เหรินเฟิงพูดถากถาง “อาจารย์อาของข้า พ่ายแพ้เพราะเล่ห์ของเจ้า ในด้านความแข็งแกร่ง แค่มือเดียวของเธอก็สามารถฆ่าเจ้าได้ แต่อย่าห่วงไป ครั้งหน้าที่เจอกัน ข้าจะจัดการเจ้าด้วยตัวข้าเอง!”“เฟิงเอ๋อ อวี่เอ๋อ กลับไปกับข้า” เฉินชิงมองฉินเฉาด้วยท่าทางที่ต่างออกไป จากนั้นก็ให้ลูกศิษย์ของเธอพาเธอท่องกระบี่จากไปเธอไม่สามารถใช้วิชาได้ชั่วคราว ทำให้ต้องให้คนอื่นช่วยถ้าจะพูดอย่างนุ่มนวลล่ะก็ วันนี้ ภูติน˺าแข็งได้แพ้ภัยตัวเองส่วนสำนักเล็กๆ อื่นๆ ก็พากันแยกย้ายกันไปด้วยความแตกตื่นอย่างรวดเร็ว ก็เหลือเพียงแต่คนของเขาซงซานสองคน ฉินเฉา และหูเกอที่เพิ่งฟื้นสติกลับคืนมา“การกระทำของเจ้าวันนี้ อาตมาได้ดูแล้ว” ฝ่าเซ
