ด้วยการเคลื่อนไหวของผู้นำนิกายเหยียนลั่ว ในที่สุด เฉินตงก็ถูกส่งให้ปลิวออกไปแต่ฉินเฉา ดูราวกับเป็นเทพปีศาจจริงๆ เขายืนอย่างผึ่งผายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์มีเพียงแค่ที่มุมปาก รูจมูก และหู ที่มีเลือดไหลออกมาดูเหมือนกับว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสธงกลืนวิญญาณเหยียนลั่วในมือของเฉินตงนั้นแปลกจริงๆ แม้ว่ากระบวนท่าจันทร์เสี้ยวจะระเบิดออก แต่ผู้นำนิกายเหยียนลั่วก็ได้รับบาดเจ็บอย่างต่อเนื่องเช่นกัน“เด็กน้อย!” เฉินตงยืนขึ้น พูดด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “กล้ามาทำให้ข้าบาดเจ็บ! ดี ดีมาก อย่าหวังว่าเจ้าจะมีชีวิตรอดออกไปได้เลยวันนี้!”ขณะที่พูด เฉินตงก็ฉวยโอกาสส่งสัญญาณมือออกไป ฉินเฉาพลันรู้สึกถึงอันตราย ซูจีตะโกนเตือนเขาเสียงดัง“ระวัง!”ในเวลานี้ ร่างกายของฉินเฉาได้เสียลมปราณไปมาก เขาหยิบเอายาฟื้นลมปราณออกมา กลืนเข้าไปในปาก พร้อมกับลดหัวลงยาฟื้นลมปราณเข้าไปในร่างกายของเขา เปลี่ยนลมปราณที่บางเบาของเขา ให้ค่อยๆ เป็นทะเลลมปราณเหมือนดังเดิมแต่ที่เหนือหัวของเขามีเงาปรากฏขึ้น นั่นคือร่างของหูเกอที่ถูกควบคุมการบินของผีดิบสาวดูเก้งก้าง แรกเริ่ม กำลังกายของเธอก็สูงอยู่แล้ว เธอมีพลังเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนขั้นความสามารถเทวะ ระดับกลางแต่หลังจากถูกเฉินตงควบคุม เธอก็ได้ไปถึงขั้นความสามารถเทวะระดับสุดท้ายฉินเฉาหยิบกระบี่ออกมา ป้องกันฝ่ามือของหูเกอ ต้องการบังคับให้ผีดิบสาวนางนี้ถอยไปแต่ใครจะรู้ เขากลับเป็นฝ่ายกระอักเลือดออกมา
