“กระบี่ราชันย์มาร จักรพรรดิแดง!”ทำไมไม่รู้ อยู่ๆ ในใจของฉินเฉา ก็ผุดชื่อนี้ขึ้นมากระบี่ราชันย์มารในมือ ส่องแสงสีทองออกมา กวาดออกไปทุกที่ขณะเดียวกัน ในอากาศก็ปรากฏกระบี่สีทองเล่มยักษ์ ขวางอยู่ตรงหน้าราชาซากศพที่ดาหน้ากันเข้ามา พร้อมทั้งตัดพวกมันเป็นสองส่วนกระบี่ราชันย์มาร จักรพรรดิแดงเล่มนี้ คมอย่างไม่น่าเชื่อ!ถ้าในตอนนั้นกระบี่ส่องแสงออกมาอีกครั้ง กลัวแต่ว่าคนพวกนี้ จะไม่ใช่คู่ต่อสู้กระบี่ราชันย์มาร ช่างน่าสะพรึงจริงๆแต่นี่เป็นแค่ตัวช่วย ฉินเฉาต้องการเป็นคนไร้เทียมทาน เขายังต้องฝึกฝนลมปราณของเขาอย่างไม่หยุดยั้ง“เป็นไปไม่ได้!” ผู้นำนิกายแผดร้องออกมา “เรื่องแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้! กระบี่นั่น ไม่ควรจะมีอยู่ที่นี่!”ขณะที่พูด ผู้นำนิกายก็พลันเคลื่อนไหว แผดร้องออกมาราวกับคลื่นในทะเล แล้วมาปรากฏตัวตรงหน้าฉินเฉาอย่างฉับพลันขณะเดียวกัน เขาก็ฟาดฝ่ามือออกมา หมายจะฟาดใส่หน้าอกของฉินเฉา บนฝ่ามือของเขาคลุมไว้ด้วยลมปราณซากศพที่ข้นคลั่ก“ฝ่ามือวัชระ!” ฉินเฉายอมแพ้กับพลังของปีศาจแล้ว ตอนนี้ ในร่างของเขามีแต่พลังของพุทธะที่พลุ่งพล่านพลังนี้ปะทะกับปราณซากศพที่ชั่วร้าย หนึ่งขุ่นมัว หนึ่งสดใสฝ่ามือทั้งสองปะทะกัน ส่งเสียงตูมตามออกมาพื้นที่รอบๆ ถูกคลื่นอัดอากาศของทั้งสองคนบังคับให้ถอยออกมาราชาซากศพจำนวนมากพากันปลิวลอยไปผู้ฝึกตนบางคนก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ทำได้เพียงปลิวออกไป“บังอาจมาดูถูกนิกายเหยียนลั่ว
