รรมดา แต่ละคนมีความสูงกว่า 2 เมตร ผิวหนังส่องแสงที่ไม่ปกติออกมายามค˹าคืนเหมือนกับเป็นสีของเหล็ก หรือพวกของแข็ง ยิ่งกว่านั้น เหมือนกับว่าจะฉาบไว้ด้วยพิษอีกด้วย“ทุกคนระวัง!”ความรู้สึกไม่ปกติที่ได้รับจากราชาซากศพนี้ ทำให้ฉินเฉาต้องรีบส่งเสียงเตือน“ฮึ่ม ไม่จำเป็นต้องให้ปีศาจร้ายอย่างเจ้ามาเตือนหรอก!” เฉินอวี่พ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา เธอเคลื่อนไหวกระบี่จันทราทมิฬในมือเธออย่างเงียบเชียบ แทงมันเข้าใส่ร่างของราชาซากศพนั้น“กระบี่สายรุ้ง!” ตัวกระบี่เปล่งแสงออกมา แทงเข้าใส่หัวใจของราชาซากศพพร้อมกัน ยิ่งกว่านั้น ยังเจาะทะลุอย่างต่อเนื่องไปอีก 34คน“ดี!” บางคนในฝ่ายธรรมะ ร้องชมเชยออกมาอย่างอดไม่อยู่เฉินอวี่พอใจในผลงานอย่างมาก เมื่อเรียกกระบี่กลับมาแล้ว เธอพูดขึ้น “เห็นนั่นมั้ย เจ้าพวกนั้น พังทลายในการโจมตีแรก!”ผู้คนในนิกายเหยียนลั่วไม่พูดอะไร แต่แสยะยิ้มออกมา“ระวัง!” ฉินเฉาฟาดฝ่ามือออกไป ขณะเดียวกัน ณ จังหวะนั้นราชาซากศพพลันยืดแขนออกมา เปลี่ยนเป็นแส้ยาว 2 เส้น ข้ามผ่านระยะห่างหลายเมตรอย่างรวดเร็ว หวังจะมัดเอาร่างของเฉินอวี่แต่เฉินอวี่ที่ยังพอใจกับผลงานของตัวเองอยู่ ไม่ทันได้เห็นแส้ทั้ง 2เส้นนี้ฝ่ามือที่ฉินเฉาฟาดออกไปนั้น โชคดีมาก มันสามารถปัดเอาแส้ซากศพนั้นไปชนกับแส้อีกเส้นได้ ทำให้มันกระเด็นออกไปจากเส้นทางพลาดที่จะจับตัวเฉินอวี่ไว้“ฉินเฉา เจ้าเป็นคนจากนิกายหลัวซา ไปช่วยคนฝ่ายธรรมะทำไม?”ผู้นำนิกา
