่ผิวหนังเพียงเท่านั้น“กระบี่เงา!”ขณะที่ทุกคนยังหาทางออกไม่ได้อยู่นั้น บนท้องฟ้า พลันมีเงากระบี่ตกลงมา กดดันให้ราชาซากศพต้องถอยกลับไปที่มุมปากของเฉินชิงมีรอยเลือดอาบอยู่ เธอที่กุมกระบี่ไว้ พูดขึ้นว่า“ทุกคน รีบไป หน้าที่ปกป้องให้เป็นของพวกเราเขาเทพยุทธ์เอง”“คนของเขาเทพยุทธ์จะเป็นผู้ปกป้องอย่างนั้นเหรอ?” เจียงยี่ฟ่านมองไปที่ภูติน˺าแข็ง “สภาพของเจ้าตอนนี้ ไม่สามารถใช้วิชาได้อีกแล้วถอนตัวเถอะ!”ขณะที่พูด ราชาซากศพก็ขึ้นหน้ามา เจียงยี่ฟ่านขยับกระบี่อย่างรวดเร็ว“กระบี่มึนเมา!” ปราณกระบี่พลันลอยออกไป เปิดทางออก “พวกเจ้าไปก่อน เขาฮัวซานของข้าจะเป็นโล่ให้เอง!”“ฮึ่ม วันนี้ ไม่ว่าหน้าไหนก็ไปไหนไม่ได้!” ผู้นำนิกายเหยียนลั่วแสยะยิ้มอีกครั้ง โบกมือครั้งหนึ่ง ที่ฝ่ามือมีเข็มเล็กๆ ที่มองไม่ชัดลอยออกมา แทงเข้ากับร่างของผีดิบสาว ที่กำลังสู้กับราชาซากศพ หูเกอหลังจากถูกเข็มแทงเข้าไป ร่างของหูเกอสั่น ร่างของเธอปล่อยปราณสีดำออกมา“เธอเป็นอะไรมั้ย?” ฝ่ามือของฉินเฉาฟาดร่างของราชาซากศพลอยออกไป เมื่อเขาเห็นหูเกอผิดปกติ เขาจึงถามออกไปแต่ในตอนนี้เอง ดวงตาของหูเกอพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด ที่ปากมีเขี้ยวงอกออกมา“อ้ากกก!” หูเกอร้องออกมาอย่างโกรธแค้นร่างของฉินเฉาสั่น ไม่ดีแล้ว หูเกอกำลังถูกควบคุม!“แมลงตัวนี้ นิกายเหยียนลั่วของข้า จ้องมานานแล้ว” ผู้นำนิกายหัวเราะ ในมือของเขาทำสัญลักษณ์แปลกๆ ตัวของหูเกอก็พลันเคลื่อนที
