ะที่ใสกระจ่างออกมาในใจของฉินเฉาขยับ ฝ่าเซียงคนนี้ แม้ว่าจะบาดเจ็บ แต่พลังของเขายังเต็มเปี่ยม“โยมรอดจากกระบวนท่านี้ได้ อาตมาขอเลื่อมใส” ฝ่าเซียงพนมมือ พร้อมกับโค้งให้กับฉินเฉา “วัดเป่าไต้ เขาซงซานขอยอมรับความพ่ายแพ้”ขณะที่พูด ฝ่าเซียงก็ถอยไปสองก้าว กลับไปอยู่ข้างๆ ซูจี“ศิษย์พี่ บาดเจ็บมากมั้ย?” ซูจีถาม แต่ฝ่าเซียงกลับเงียบบาดเจ็บมากมั้ยเหรอ? หัวใจฝ่าเซียงขมขื่น และหดตัว เขารู้ดีคำถามนี้ไม่ได้ถามเขา แต่เป็นฉินเฉา“เขาซงซานแพ้ไปแล้ว ครานี้ให้ข้าเอง”ขณะที่ผู้คนมองอยู่ ร่างไป๋เจี่ยวเจียวพลันเปลี่ยนเป็นแสงสีขาวแล้วมาถึงทันที“เจ้าอสูรงูตัวน้อย อยู่แค่ขั้นสร้างรากฐาน ยังไม่ถึงตาของเจ้า”เฉินอวี่ไม่ยินยอมมองผ่านไป๋เจี่ยวเจียว จับกระบี่จันทราทมิฬของเธอไว้และพูดเสียงดัง“ข้าเป็นตัวแทนของยอดเขาหมอก ทำไมข้าจะเข้าไปไม่ได้?” ไป๋เจี่ยวเจียวสุดยอดสาวงาม หันไปพูดกับเฉินอวี่“พลังของเจ้าไม่มีอะไร ไม่รู้จักขีดจำกัดซะแล้ว ให้อสูรงูพี่สาวของเจ้าเข้าไปแทน”“ฮ่าๆ เด็กน้อยอย่างนี้ก็พูดได้ด้วย” ไป๋เจี่ยวเจียวยิ้มอ่อน มือหนึ่งเท้าเอว อีกมือจับกระบี่ชี้ใส่เฉินอวี่ แล้วพูดว่า “จำไว้ด้วย ว่าเจ้าที่ไม่อยู่ขั้นสร้างรากฐาน แล้วเจ้าก็ยังมาโผล่หน้าที่นี่ ทำไมข้าจะขึ้นประลองไม่ได้”“อสูรงู อย่าให้เกินไปนัก!” เฉินอวี่อยากจะร้องไห้ ศิษย์พี่ของเธอยืนขึ้น กระบี่สุริยันแดงชาดถูกชักออกมา พร้อมกับตะโกนเสียงดังเฉินชิงไม่พูดอะไร ไม
