ด้ยินแต่เสียงตูมคราหนึ่ง มันชนเข้ากับดาดฟ้า ตัดหลังคาตึก เศษอิฐและหินปลิวว่อน เผยให้เห็นช่องว่างขนาดใหญ่ฉินเฉาฉวยจังหวะที่กระบี่ตกลงมา กระโดดลงไปที่พื้น“หนีไปก็เปล่าประโยชน์” เฉินชิงยิ้ม “กระบี่คร่าสวรรค์ของข้าจะไล่ตามเจ้าไป ถ้าไม่เห็นเลือด มันไม่ยอมกลับเข้าฝัก!”ไม่เห็นเลือด ไม่ยอมกลับเข้าฝักงั้นเหรอ!ฉินเฉาเลิกคิ้ว ในใจพลันครุ่นคิด เขารีบวิ่งไปหาเฉินชิงทันทีแต่ตอนนี้ เฉินชิงใช้ลมปราณไปมาก เพื่อเป็นพลังงานให้กับกระบี่คร่าสวรรค์ของเธอ เมื่อเห็นฉินเฉาวิ่งเข้ามา ศิษย์หลานทั้งสองของเธอก็รีบกระโดดออกมาทันที“กลับไป!” ซู่เหรินเฟิงและเฉินอวี่ ไม่ได้คิดเรื่องกฎอะไรเลย พลันใช้กระบวนท่า กระบี่สายฟ้า เพื่อบังคับให้ฉินเฉากลับไปมือซ้ายของฉินเฉาที่ถือกระบี่ราชันย์มาร ปะทะกับกระบี่สุริยันแดงชาด และที่มือขวา ทำท่าฝ่ามือวัชระ เพื่อปะทะกับกระบี่จันทราทมิฬของเฉินอวี่ภายใต้วิชาแมงมุมพิษเก้าเร้นลับ ควบคุม ศิษย์เขาเทพยุทธ์ ขั้นสร้างรากฐานสองคน ย่อมไม่เพียงพอจะทำให้เขากลัวได้“ถ้าจะตาย งั้นก็มาตายด้วยกัน!” ฉินเฉาในจังหวะที่ลูกศิษย์ทั้งสองยังตกตะลึงอยู่ พลันยื่นมือออกไป คว้าเอาร่างนุ่มนิ่มของเฉินชิง จากนั้นก็หลบหนีไปกลิ่นกายหอมหวนจากอ้อมแขน ลอยเข้าจมูกฉินเฉาจากร่างเฉินชิงแม้ว่ากลิ่นจะไม่รุนแรงเหมือนกับหยวนเมิ่ง แต่กลิ่นของเฉินชิงเองก็น่าหลงใหลไม่น้อยร่างของเฉินชิงบอบบาง ถูกกอดไว้ในอ้อมแขน ในความรู้สึกของผู้ค
