ั้งสิ?” พี่น้องซุนเกลียดคนที่พูดกับพวกเขาแบบนี้ที่สุด เมื่อได้ยินเฉินอวี่พูด ทั้งสองคนเปลี่ยนสีหน้า และจ้องไปที่เฉินอวี่ด้วยใบหน้าเคร่งขรึมซู่เหรินเฟิงรู้สึกถึงจิตสังหารของทั้งคู่ ก็รีบชักกระบี่ออกมา พร้อมเอาตัวมาขวางอยู่ตรงหน้าศิษย์น้องของเขา“ขอโทษด้วย ศิษย์น้องของข้าอารมณ์เสียไปหน่อย จึงพูดไปอย่างนั้น ขอทั้งสองอย่าใส่ใจ การคำนับของข้านี้ถือเป็นการขอโทษแทนเธอด้วย”“ศิษย์พี่ ท่านพูดอย่างนั้นได้ยังไง…” เฉินอวี่ลืมตากว้าง ไม่ยินยอมเฉินชิงหันหัวกลับมา จ้องเข้าไปในตาของเธออย่างดุร้ายเมื่อถูกอาจารย์อาตำหนิ นี่ทำให้เฉินอวี่คิดว่าตัวเองไม่ได้รับความยุติธรรมเฉินชิงพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา พร้อมกับเรียกกระบี่กลับ แล้วพูดกับพี่น้องซุน“เมื่อทั้งสองเห็นว่ามีวิชาเหนือกว่าข้า งั้นโอกาสในการกำจัดปีศาจนี่ ยกให้พวกเจ้าก็แล้วกัน”จากนั้น เฉินชิงก็ถอยออกมาจากสถานที่ต่อสู้ เหลือเพียงฉินเฉาและพี่น้องซุน“ดี งั้นก็ให้พวกเรากลุ่มพันธมิตรจัดการเจ้าหนูนี่ก็แล้วกัน” ซุนเทียนเย่หัวเราะ ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปราวกับนักเลง แขนทั้งสองข้างกลายเป็นหนา ยาวขึ้น และยาวขึ้น พร้อมกับทำท่าจับไปที่ฉินเฉา“หัตถ์คร่ามังกร!”ฉินเฉาเห็นก่อนหน้านี้คนร่างสูงได้เข้ามารวมร่างกับอีกคนแม้ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นความสามารถเทวะขั้นสุดท้าย กับตัวเองที่เพิ่งเริ่มเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานได้ไม่นาน ความต่างระหว่างทั้งสองนี้ราวกับสวรรค์และโลกแต่ก
