ซึ่งเขาทำการกลืนมันกลับลงไปหูเกอตกตะลึงกับการปรากฏตัวของชายหน้ากาก รู้สึกตกตะลึงในหัวใจ“ทำไมมนุษย์ต้องมาช่วยผีดิบอย่างฉัน?”พลันมีร่างร่างหนึ่งปรากฏในใจของเธอ กลับไปตอนที่พรตน้อยคนนั้น ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ป้องกันกระบี่ของผู้หญิงคนหนึ่ง“แกคิดว่าพูดพล่อยๆ แบบนั้น จะเปลี่ยนอะไรได้งั้นเหรอ?” เฉินชิงพูดอย่างเย็นชา ขณะที่ถือกระบี่ “เมื่อแกกล้าปรากฏตัวที่นี่ แกก็หมดโอกาสที่จะกลับไปมีชีวิตอีกต่อไปแล้ว”“ดะ เดี๋ยวก่อน!” ซูจีกลายเป็นใจร้อน เมื่อเป็นสหายในโลกฝึกตนเหมือนกัน เธอรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของเฉินชิง“แม้แต่ศิษย์พี่ฝ่าเซียงก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ แถมเธอยังเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ใกล้จะไปถึงขั้นสุดท้ายของระดับหวนคืนสู่จุดกำเนิด”“ฉินเฉาบ้าไปแล้วหรือไง? เขาอยากตายเหรอ ถึงได้พยายามต่อต้านคนอย่างเฉินชิง?”“สหาย ฉันไม่รู้ว่านายมาจากไหน แต่ฉันขอบอกให้นายอย่ามายุ่งกับเรื่องของเราดีกว่า”ซูจีแสดงท่าทางเย็นชา เมื่อพูดกับฉินเฉา“ฮึ่ม! ไม่ใช่ว่าเขาซงซานถูกก่อตั้งโดยพวกหัวโล้นหรือไง? ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มีแม่ชีอยู่กับพวกเขา?” ฉินเฉาก็แสดงท่าทางสมจริง ขณะที่พูดกับซูจีด้วยความรังเกียจ “วันนี้ ที่ฉันมาที่นี่ก็เพราะว่าผู้หญิง และตอนนี้ ฉันพบเธอแล้ว”“อ๊า! ปีศาจราคะ!”“ช่างสมกับเป็นผู้คนจากเส้นทางปีศาจ เปิดปากพูดคำพวกนั้นโดยไม่มียางอายแม้แต่น้อย!”ทุกคนเริ่มตะโกนคำติเตียนของพวกเขา ขณะที่ชี้ไปที่ฉินเฉากลับกัน คิ้วของ