ทุกคนต่างมองกันด้วยดวงตาเบิกกว้าง “หรือว่า สมบัติระดับปฐพีจะซ่อนอยู่ในนั้น?”“สมบัติระดับปฐพีอยู่ที่นั่น!” ชูเฟิงที่ถือกระบี่อยู่ในมือเตรียมวิ่งไปทางที่เหรียญอยู่ เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อเห็นวิชาที่เขาใช้ประสบผลสำเร็จแต่ตอนนั้นเอง พรตขี้เมาก็มาปรากฏตัวข้างๆ เขาโดยไม่รู้ตัว และจับไหล่เขาไว้ด้วยท่าทางที่ต่างจากแต่ก่อนอย่างสิ้นเชิง“อยู่นี่ มันไม่มีหรอก ไอ้สมบัติอะไรนั่นน่ะ!”“อาจารย์ลุง ท่านกำลังพูดอะไร?” ชูเฟิงถามออกมาด้วยความตกใจ “หรือว่าวิชาของข้าล้มเหลวงั้นเหรอ?”“มันไม่ใช่เพราะวิชาของเจ้าล้มเหลว แต่เป็นเพราะมีคนจงใจล่อลวงเจ้าไปที่นั่น!” จิวจงเตียนพูดพร้อมกับส่ายหัว ไม่นานหลังจากนี้ดวงตาที่ขุ่นมัวของเขาก็ฉายประกายคมกล้าออกมา เมื่อมองไปรอบๆทิศทางนั้นเพื่อหาบางสิ่ง“มันต้องอยู่ที่นั่น! พรตขี้เมานี่ก็แค่พยายามหลอกลวงเรา!” ซุนเทียนเย่รู้สึกว่า พรตขี้เมาอยากจะได้สมบัติเป็นของตัวเอง ดังนั้น เขาจึงพยายามทำให้พวกเขาว่อกแว่ก เขาพุ่งเข้าไปโดยที่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย“ข้าก็คิดงั้นเหมือนกัน สมบัติต้องอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน!” น้องชายของเขา ซุนเทียนเมี่ยวก็ไล่ตามไปด้วยความเคลื่อนไหวที่เบาราวกับขนนก โดยไม่ต้องใส่ใจถึงรูปร่างที่อ้วนของเขา เขาก็มีความชำนาญในการใช้กระบี่บินขณะที่ทั้งสองคนกำลังรีบไปที่พุ่มไม้นั่น ทันใดนั้นก็มีร่างกระโจนออกมา พร้อมกับหลบหนีพวกเขา“ต้องการหนีเหรอ?!” เป็นอีกครั้งที่ตัวพี่ชายตัดสิ
