อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้เพื่อหลีกเลี่ยงการต่อสู้แต่เธอไม่คิดเลยว่าผู้คนจากฝ่ายธรรมะจะมาที่นี่มากขึ้น และมากขึ้น จำนวนของพวกเขาแทบจะแตะร้อยคนเข้าให้แล้วเรื่องมันก็เลยยิ่งยุ่งเมื่อเธอถูกพรตน้อยคนนั้นหาเจอ “ถ้าฉันไม่ได้มีร่างกายเป็นผีดิบ ลูกเตะของเจ้าอ้วนโง่นั่นคงฆ่าฉันไปแล้ว”“ยังมีสามคนนั้นที่มาจากเขาซูซาน รู้จักแต่การใช้กำลังอย่างไร้เหตุผล” หูเกอรู้สึกว่าถ้าเธอไม่มาที่นี่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นล่ะก็เธอก็คงไม่ต้องมาพบกับความตายที่นี่มันก็จริงที่เธอมีชีวิตอยู่มานานและบางทีก็รู้สึกเหนื่อย แต่เธอก็ไม่ได้มีความคิดที่จะมาตายอย่างนี้ด้วยความที่เป็นผีดิบทำให้เธอใช้คาถาได้เพียงเล็กน้อย มีพรตน้อยคอยสอนเธออยู่ชั่วระยะหนึ่ง“โชคไม่ดี ที่พรตน้อยคนนั้นพลันหายตัวไปหลังจากนั้นไม่นานและความพยายามในการค้นหาเขาของฉันก็ล้มเหลว”นอกจากนี้ คาถาเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอเรียนมาจากนักพรตคนนั้น หูเกอทำได้เพียงพึ่งพาความแข็งแกร่ง และพลังของร่างกายผีดิบของเธอเท่านั้น“คนชั่ว เตรียมตัวพบความตายได้แล้ว! จงมา กระบี่สายรุ้ง!” ซู่เหรินเฟิง เกลียดพวกคนชั่วที่สุด โดยเฉพาะฉินเฉา ซึ่งเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเมื่อตอนพบกันครั้งล่าสุด ดังนั้น มันถือเป็นโอกาสดีที่เขาจะจัดการกับผีดิบ และแสดงความแข็งแกร่งของเขาเทพยุทธ์เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็ชักกระบี่ออกจากฝัก และท่องคาถา เพื่อใช้วิชากระบี่ กระบี่สุริยันแดงชาดของเขาเปลี่ยนเป็นสายรุ้งยาว
