จากเสี่ยวชิเป็นการตอบแทนเขาถูกเตะเข้าที่เอว ทำให้เขาต้องคุกเข่าลง และหายใจอย่างหนัก“ถ้ามีใครพยายามคิดวิธีแบบนั้นอีกนะ พวกแกจะต้องมีจุดจบแบบเดียวกับมัน”เสี่ยวชิพูดด้วยน˺าเสียงเย็นชา เมื่อมองดูปฏิกิริยาของเขา เหล่าลูกสมุนที่ยืนอยู่รอบๆ พากันเงียบด้วยความกลัวเสี่ยวชิเป็นลูกบุญธรรมของเฉินสี กลับไปเมื่อวันนั้น เขาถูกเรียกว่าเป็นขุนพลที่ดุร้ายที่สุดภายใต้การสั่งการของเขา ในหลายๆ โอกาส เฉินสีพึ่งพาเสี่ยวชิให้จัดการกับเรื่องมากมายด้วยกำปั้นของเขาไม่มีลูกสมุนคนไหนกล้ายั่วยุเขา ผู้ซึ่งเป็นขุนพลที่ดุร้ายและโหดเหี้ยม พวกเขาเพียงแค่พยายามประจบเขาเพื่อให้เขาชอบเพียงเท่านั้นลูกสมุนสองสามคนมองไปที่สหายของเขาที่กำลังคุกเข่าอยู่กับพื้นด้วยท่าทางโง่งมเหมือนกันหมดจริงๆ แล้ว สหายคนนี้อยากจะประจบเสี่ยวชิ แต่เขาไม่คิดว่าเขาจะได้ลูกเตะเป็นการตอบแทน“พี่ พี่เสี่ยวชิ พี่สะใภ้ลงมาแล้ว!”เมื่อได้ยินเขาเรียกเธอว่า “พี่สะใภ้” เสี่ยวชิก็รู้สึกมีความสุขอย่างมาก “ใช่แล้ว เธอคือผู้หญิงของฉัน เพราะงั้นสมควรแล้วที่จะเรียกเธอว่าอย่างนั้น”“พี่เสี่ยวชิ ทำไมถึงมีผู้ชายอยู่ข้างพี่สะใภ้?!”แต่ไม่นานหลังจากนั้น ตาของเสี่ยวชิก็พลันถูกดึงดูดไป เขาไม่มีอารมณ์จมจ่อมอยู่กับความรู้สึกมีความสุข หลังจากเห็นฉากนั้นตรงหน้าเขาเขาเห็นมือของหญิงสาวคนนั้นถูกบางคนจับชายคนนั้นดูเหมือนผู้ชายท่าทางธรรมดา เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีน และไม่มี
