ถูกเรียกว่า ‘อสูรแห่งภัยแล้ง’ ซึ่งตามตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่งที่ผีดิบระดับนี้ปรากฏตัว ผืนดินที่กว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ได้กลายเป็นแห้งแล้ง และแม้แต่หญ้าสักต้นก็ยังงอกขึ้นมาไม่ได้”“อสูรแห่งภัยแล้ง?!” ฉินเฉาประหลาดใจ เรื่องพวกนี้มักจะปรากฏในตำนานโบราณ ที่พวกเขาบอกว่าเป็นสิ่งที่ทรงอำนาจอย่างมาก“ยังไงก็ตาม พวกเจ้าถือว่าโชคดี เพราะว่าราชาผีดิบนี้ยังไม่ตื่นเต็มตัว ไม่อย่างนั้น อย่าว่าแต่โรงเรียนกวงหยวน แต่สิ่งมีชีวิตภายในพื้นที่250 กิโลเมตรรอบๆ นี้จะติดเชื้อของกลิ่นอายซากศพพวกนี้ และทำให้พวกมันกลายเป็นอมตะ และกลายเป็นซากศพเดินได้ที่ไม่สามารถทำลายได้”“นายล้อเล่นใช่มั้ย?! งั้นก็โคตรน่ากลัวเลยน่ะสิ…?” ทันใดนั้น สติของฉินเฉาก็กลับออกมาจากจักรวาลของเขา และมองอย่างเป็นห่วงไปที่ตำรวจสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา“นายเคยเห็นเรื่องแบบนี้มาใช่มั้ย?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเป็นคนที่ฉลาดคนหนึ่ง เธอรู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่า ฉินเฉาต้องรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่“ผมจะให้คุณยืมมือเรื่องนี้” ฉินเฉาพูดกับเธอ “แต่คุณต้องยอมรับเงื่อนไขของผมก่อน”“เงื่อนไขอะไร?”“ผมจะแก้ไขคดีนี้ด้วยตัวเอง คุณทำได้แค่รอฟังข่าวดีจากผมเท่านั้น”“ไม่มีทาง!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยปฏิเสธทันที “มันเป็นหน้าที่ของเราเหล่าเจ้าหน้าที่ต้องปกป้องชีวิตและความปลอดภัยของปราชาชน ฉันจะปล่อยให้นายต้องเผชิญกับความเสี่ยงคนเดียวได้ยังไง?”“คำตอบนั้นง่ายมาก นั่นก็เพราะคุณ
