นมาแล้ว มันเป็นครั้งแรกที่เขาใส่มันตั้งแต่จบมา ใช่แล้ว มันถึงเวลาที่จะเอารองเท้าคู่นี้มาโชว์สักทีแต่ฉินเฉาไม่ได้กลับมาเพียงเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเขาหยิบมือถือออกมาและต่อสาย“เฮ้ สุดหล่อ วันนี้คิดอะไรถึงโทรหาฉันได้?” น˺าเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากอีกฝั่ง“นี่ยัยหนู ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วย” ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉินเฉาจะต้องเรียกโรซี่แน่นอน แต่ปีศาจสาวนางนี้มักจะให้เขาขอพรตลอดเพื่อที่จะรับข้อเสนอของเขายังไงก็ตาม ปัจจุบันเขามีที่พึ่งใหม่แล้ว ดังนั้นเป็นธรรมดาที่เขาจะไม่ทำอะไรอย่างพวกขายวิญญาณตัวเอง“ไม่มีปัญหา ให้ฉันเดานะ” หลงเบลล์เหมือนจะตื่นเต้น “มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นใช่มั้ย นายถึงมาขอความช่วยเหลือจากฉัน แล้วเรื่องอะไร?หรือว่านายไม่พอใจกับงานปัจจุบัน และอยากจะทำอย่างอื่น? ฉันกำลังหาหนุ่มหน้าขาวมาดูแลฉันอยู่ นายสนใจมั้ย?”“หยุดไร้สาระ แล้วจริงจังได้แล้ว” ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะโกรธหรือหัวเราะกับคำพูดของเธอดี หลงเบลล์เป็นประเภทปากร้ายแต่ใจอ่อน“เธอช่วยหาแมงมุมหมาป่ามาให้ฉันได้มั้ย?”“แมงมุมหมาป่า?” น˺าเสียงหลงเบลล์ดูประหลาดใจ “ทำไมนายถึงต้องการมัน? โอ้ พระเจ้า! หรือว่านายจะชอบกินแมงมุม?!”“ทำไมเธอไม่กินสมองกลวงๆ ของเธอก่อนล่ะ?! เห็นชัดๆ ว่าฉันต้องการมันมาทำอย่างอื่น ถ้าเธอช่วยฉันได้ ไว้ฉันจะเลี้ยงเหล้าเธอทีหลัง”“นายพูดแล้วนะ!” หลงเบลล์เหมือนจะพอใจกับคำพูดของเขา“ฉันมีเพื่อนที่จัดการกับพวกสัตว์เลี้ยงแปลกๆ อยู่
