“ศิษย์น้อง กลิ่นอายซากศพที่ลอยมาจากโรงเรียนของเจ้ายิ่งนานยิ่งกลิ่นแรงขึ้น”ภายใต้ม่านราตรี ฝ่าเซียงชี้ไม้เท้าลงกับพื้น และยืนอยู่ข้างๆ ตึกร้างในโรงเรียนมันมีแสงสีทองของอาคมเคลือบอยู่บนพื้น ที่ฝ่าเซียงเป็นคนวาดด้วยไม้เท้าในมือของเขาในอีกมือหนึ่ง เขากำลังถือประคำขณะท่องมนต์ ทำให้เขาดูเหมือนกับพวกพ่อมดหมอผี“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?” ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา เป็นสาวสวยในชุดโค้ตยาวสีแดง ซูจีขมวดคิ้ว “ทำไมราชาผีดิบถึงเลือกโรงเรียนของเราเป็นที่จุติ?! มันไม่เกิดประโยชน์อะไร นอกจากทำความยุ่งยากให้กับคนอื่น ครั้งล่าสุดก็เป็นคนจากนิกายราชาปีศาจ ที่มาสร้างปัญหาที่นี่ และแม้กระทั่งฉันยังได้รับบาดเจ็บ ถ้าไม่ใช่เพราะยาฟื้นลมปราณที่ฉินเฉาให้ไว้ ฉันคงยังนอนอยู่กับเตียงอยู่เลยตอนนี้!”“อาตมาคิดว่าจะผนึกที่นี่ไว้ แต่โชคไม่ดี ที่พลังของอาตมานั่นอ่อนแอเกินไป ดังนั้น มันคงจะอีกไม่นานที่กลิ่นอายซากศพจะเติบโตแข็งแกร่งยิ่งไปกว่านี้”“งั้นเราจะทำยังไงดี?” ซูจีคิดอะไรไม่ออก “ผู้เชี่ยวชาญจากสำนักอื่นยังมาไม่ถึง และมีแค่เรา วัดเป่าไต้ จากเขาซงซานที่คอยป้องกันที่นี่ผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ ต่างพากันตายโดยที่หาสาเหตุไม่ได้กันบ้างแล้วและไม่ต้องสงสัยเลยว่า กลิ่นอายซากศพนี้จะเป็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังการตายทั้งหมดนี้! ศิษย์พี่ หรือว่าพวกสำนักเหล่านั้น พยายามทำให้เราเป็นที่หัวเราะใช่มั้ย?!”“ศิษย์น้อง เจ้าจะพูดแบบขาดความรับผิ
