ในตอนนี้เอง เขาก็กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตที่ไม่เคยเจอมาก่อนฉินเฉาไม่คาดคิดเลยว่า การที่เขาพยายามจะช่วยหู่หลี่ลี่นั้น จะนำหลายสิ่งเหล่านี้มา แต่เขาก็ไม่ได้เสียใจที่เลือกจะปกป้องเธอ เพราะมันเป็นทางเดียวที่จะมั่นใจได้ว่าเขาจะยังคงได้เห็นเธออยู่ต่อไปอีกในอนาคต“เธอไม่ได้ทำอะไรผิด และการที่เป็นอสูรจิ้งจอก ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมาตัดสินใจฆ่าเธอได้!”“แล้วยังไง ถ้าเธอจะเป็นอสูร?! อย่างน้อย อสูรก็ยังทำตัวซื่อสัตย์กับความต้องการของตัวเอง มันยังมีมนุษย์อีกตั้งมากในโลกใบนี้ที่ยังน่ากลัวกว่าอสูร”“พวกที่ปั้นหน้ายิ้ม แต่กลับกำลังหาโอกาสแทงข้างหลังคนอื่น”ไม่ว่าเรื่องจะออกมาเป็นยังไง เขาก็ไม่ปล่อยให้หู่หลี่ลี่ต้องตายที่นี่อย่าว่าแต่เขาก็ไม่ได้วางแผนว่าจะปล่อยให้ตัวเองถูกฆ่าด้วยซ˺าเมื่อจันทร์เสี้ยวของเขาถูกตัดขาด กระบี่สายรุ้งก็ยังลอยตรงมาต่อขณะที่ส่งเสียงหวีดหวิวออกมา“ฝ่ามือเพชร!” ฉินเฉาใช้พลังทุกหยดของเขา ปล่อยแสงสีทองคลุมไปที่มือ พร้อมกับผลักมันไปข้างหน้า ไปหากระบี่สายรุ้งที่กำลังใกล้เข้ามาตูม! ตามมาด้วยเสียงระเบิดของของมีคมปะทะกัน ฉินเฉาถูกบังคับให้ถอยหลังไป 3-4 เมตร ด้วยแรงกระแทกจากการปะทะ กระบี่ขาวก็ถูกสะท้อนกลับ และกลับไปที่มือของผู้หญิงคนนั้นตึก ตึก ตึก! สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อเธอถูกทำให้ต้องถอยหลังไป 3 ก้าวเพื่อสลายแรงปะทะขาของเธอจมลงไปในคอนกรีต ในทุกๆ ก้าวที่เธอถอย ทำให้เกิดหลุม
