หลบหนีก็เริ่มก่อตัวขึ้นในจิตใจของเขาเขาหายใจเข้าลึกๆ และจากนั้นก็ฟาดกรงเล็บใส่อากาศอย่างต่อเนื่องกรงเล็บจำนวนมากสร้างน˺าแข็งและสายฟ้าตามมา ก่อนที่เขาจะยิงมันราวกับห่าฝนลงไปที่หญิงสาวคนนั้นตัวหญิงสาวยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า เธอสะบัดมืออย่างง่ายๆ ใช้นิ้วที่เหมือนกระบี่ของเธอ เพื่อสลายภาพเงากรงเล็บยังไงก็ตาม จำนวนภาพกรงเล็บก็ได้เพิ่มขึ้นวิต่อวิ นำมาซึ่งความยุ่งเหยิง และผลลัพธ์คือ มีภาพกรงเล็บบางอันตกลงพื้น ทำให้พื้นคอนกรีตเกิดการแตกหัก และก่อให้เกิดฝุ่นผงกระจายไปในอากาศไม่นาน ในสายตาของหญิงชุดจอมยุทธ์สีขาวก็เต็มไปด้วยเงาของฝุ่นผงที่ฟุ้งขึ้นมา“ได้เวลาหนีแล้ว!” ฉินเฉารอช่วงเวลานี้มานานแล้ว โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาอุ้มหู่หลี่ลี่ขึ้น และรีบกระโดดออกไปจากดาดฟ้าตึกด้วยพลังของหมาปีศาจที่อยู่ในร่าง การเคลื่อนไหวของเขากลายเป็นรวดเร็วยิ่งขึ้น ราวกับสายฟ้า เขากระโดดจากดาดฟ้าของอีกตึกไปยังอีกตึก วิ่งหนีจากศัตรูของเขาอย่างรวดเร็ว“อาจารย์อา พวกมันหนีไปแล้ว!” ซู่เหรินเฟิงรีบเรียกเธอ ขณะที่มองดูทุกสิ่งจากด้านข้างหญิงสาวชุดขาวสังเกตว่าเธอถูกคนชั่วหลอกลวงเธอโบกมือ เป่าฝุ่นผงตรงหน้าให้หายไปแต่ตอนนี้ ฉินเฉาได้หนีไปไกลแล้ว เขามองดูไม่ต่างไปจากจุดสีดำจากสายตาของหญิงสาว“กระบี่สายลม!” หญิงสาวตั้งใจแน่วแน่ที่จะไล่ตามเขาไปทันใดนั้นก็มีชายเสื้อสีขาวขนาดใหญ่ก็ปกคลุมทั่วพื้นที่ทั่วดาดฟ้าปิดบังการมองเห็นจากเบื้องนอ
