ี่ต่อต้านพลังงานส่วนมากที่ส่งมาจากดวงจันทร์สีดำเมื่อมันหายไป ทำให้แรงกดดันที่เขาได้รับลดลง แต่เขาไม่ทันตั้งตัว ทำให้เขาต้องพ่นเลือดออกมาจากปาก และคุกเข่าลงกับพื้น“ศิษย์พี่ ท่านไม่เป็นไรนะ?!” เฉินอวี่หวาดกลัวอย่างมาก เมื่อเห็นเขาเป็นแบบนี้ และเข้าไปช่วยพยุงแขนเขา เมื่อมองไปที่สีหน้าที่ซีดเผือดของศิษย์พี่ของเธอ เปลวเพลิงของความโกรธเกรี้ยวก็ลุกไหม้ในใจเธอ เธอลืมความกลัวทั้งหมด และพูดเสียงดัง“พวกคนชั่วบัดซบ ทำไมพวกแกถึงต้องทำร้ายศิษย์พี่ข้าด้วย?!”“ใช่ ใช่แล้ว!” แม้ว่าฉินเฉาจะไม่พูดอะไร แต่หู่หลี่ลี่กลับไม่พอใจ“ตาของเธอเป็นแค่เครื่องประดับอย่างนั้นเหรอ ถึงไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นจนถึงตอนนี้?! ไม่ใช่ว่าตั้งแต่เริ่มแล้ว มันเป็นพวกแกไม่ใช่เหรอที่ตามรังควานเรา? ฉันได้ยินที่เธอเรียกพวกเราว่าคนชั่ว และจะฆ่าให้ตาย ใช่ ฉันเป็นอสูร แล้วไง แต่ฉันไม่ได้รังควานเธอ หรือว่าสร้างเรื่องอะไรให้ใครที่ไหน?!” เธอก้าวขึ้นมาและพูดสิ่งที่อยู่ในใจโดยไม่หยุดพัก“แก…แก!” เฉินอวี่ไม่เคยถูกต่อว่ามาก่อน ที่เขาซูซาน สหายร่วมสำนักต่างถือว่าเธอเป็นคนสำคัญ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโต้เถียงนี้หน้าของเธอพลันไม่มีสี แต่เธอก็ไม่สามารถหาคำไหนมาพูดเพื่อแก้ต่างได้“ฉันรังเกียจที่จะเถียงกับคนชั่วหน้าไม่อายอย่างเธอ!”“ฮึ่ม รังเกียจกับส้นนี่! ฉันคิดว่าเธอไม่มีแม้แต่ข้ออ้างที่จะมาเถียงกับฉัน!” หู่หลี่ลี่โมโหจริงๆ หลังจากถูกสองคนที่ไร้เ
