เองไม่ได้แบบนี้ยิ่งกว่านั้น น˺าเสียงเมื่อเธอร้องออกมาเมื่อกี้นี้ ก็ทำให้เธอรู้สึกเขินอาย“วาง วางฉันลง…” ชิซิน ด้วยน˺าเสียงที่เบาราวกับยุง พึมพำออกมา“ฉันทำไม่ได้…ก็เธอยังกอดฉันอยู่นี่…” แม้ว่าฉินเฉาจะกดตัวเองไว้แล้ว แต่เขาก็ยังล้อออกมา เขาต้องการเบนความสนใจของเธอ“นายมัน!” แน่นอน หญิงสาวรีบเงยหน้า และจ้องฉินเฉาอย่างดูถูก“คุณหนูคนนี้อุตส่าห์ปล่อยให้นายกอด นายก็ต้องขอบคุณสวรรค์แล้ว นี่ยังมาตำหนิอีก! ฮึ่ม!”ชิซินพูดและดันตัวเองขึ้นโชคดีที่แสงไม่สว่างนัก ดังนั้น จึงไม่มีใครเห็นท่าทางน่าอายของเธอเมื่อกี้นี้ และตอนนี้ที่หน้าขึ้นสี ไม่อย่างนั้น ชิซินคงต้องออกจากงานหนีจากบริษัท และไปซ่อนตัวที่ไหนสักที่“ใช่แล้ว เท้าของเธอคงจะหายดีแล้ว ไปเต้นต่อกันเถอะ” ฉินเฉาพูด“ไม่!” ชิซินรีบส่ายหัว “นายมันเจ้าหมู หลังจากเหยียบเท้าฉัน แล้วยังใช้โอกาสเอาเปรียบฉันอีก”ชิซินกลอกตาและปิดตายข้อเสนอของฉินเฉาเธอเริ่มเดินกะเผลก แต่ไม่นานก็เป็นปกติ เดินผ่านฟลอร์เต้นรำไปที่ที่เดิมของพวกเขาฉินเฉาเอามือลูบจมูก ผู้หญิงอารมณ์แปรปรวนจริงๆ แต่ที่เธอพูดก็ถูกเมื่อทั้งสองคนมาถึง ชิซินก็เดือดทันทีมันกลายเป็นว่า แฟนของเธอยังคงหาทางดึงดูดความสนใจของหลี่เสวี่ยอยู่ ยังคงถามเธอว่าอยากกินอะไรมั้ย และจะไปช่วยเธอเลือกแต่เพราะว่าแสงไม่ค่อยมี ชิซินสามารถได้ยินเสียงของแฟนเธอ แต่แฟนของเธอไม่ได้สังเกตว่าซิซินกำลังยืนอยู่ข้างหลังเขาไม่เหมือนหล
