่มีใครโทษเขา เหตุผลเพราะเสน่ห์ของหลี่เสวี่ยยากจะต้านทานจริงๆ“นี่คือเพื่อนร่วมงานของฉัน ฉินเฉา เขาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายธุรกิจ และสาวงามคนนั้นเป็นหัวหน้าของเรา ผู้จัดการฝ่ายธุรกิจผู้จัดการหลี่”“สวัสดีครับ ผู้จัดการหลี่!” เด็กหนุ่มคนนั้นท่าทางตะลึง เขารีบวางแก้วน˺าส้มลงบนโต๊ะ และยื่นมือไปหาหลี่เสวี่ยหลี่เสวี่ยเขย่ามือเขาเบาๆ และด้วยใบหน้าไม่หนาวไม่ร้อน พูดว่า“เรียกฉันว่า หลี่เสวี่ย”“ผู้จัดการหลี่ วันนี้เป็นงานเลี้ยงของบริษัทของเรา แล้วใบหน้าเย็นชานั่นมันอะไรกัน?” เมื่อเห็นใบหน้าที่หนาวเย็นราวกับภูเขาฉางไป่ ฉินเฉาก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “คุณควรจะยิ้มสักนิดนะ”เมื่อได้ยินคำนี้ หลี่เสวี่ยอดมองเขาไม่ได้ แต่ทุกคนพากันตกใจ ที่มุมปากของหลี่เสวี่ยพลันโค้งขึ้น แสดงรอยยิ้มที่งดงามผู้จัดการหลี่ยิ้มจริงๆ!ในบริษัท หลี่เสวี่ยมักจะเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสาวน˺าแข็งในรอบพันปี แม้ว่าเขาจะตามจีบเธอมานาน หลี่เสวี่ยก็ยังไม่เคยแม้แต่จะยิ้มให้กับผู้จัดการจาง ขณะที่ฉินเฉา ผู้ที่เข้ามาทำงานในบริษัทได้เพียงวันเดียว กลับทำให้ผู้จัดการหลี่ยิ้มได้เพียงแค่พูดไม่กี่คำจางชูสงอิจฉาสุดๆ เขาถือว่ายิ้มนี้เป็นของเขา ลุงมันเถอะ ฉันอยากจะพาหลี่เสวี่ยไป และทำให้เธอยิ้มให้ฉันทุกวันรอยยิ้มนี้ และผู้หญิงคนนี้ เป็นของฉัน!จางชูสงแทบบ้าเพื่อนของชิซินคนนั้นก็ตะลึง ยืนอยู่ที่นั่นด้วยท่าทางโง่งมด้วยใบหน้าขึ้นสี ชิซินดึงชายหนุ่มไป“ซิ