ๆ แยกออกจากท่อนล่างของเธอไป“เป็นไปไม่ได้!” ใบหน้าของเม่ยจีพลันกลายเป็นซีดเผือด ราวกับภูตผีเมื่อกี้นี้ เธอร้องโหยหวนเสียงดัง จากนั้น ท่อนบนและล่างของเธอพลันกลายเป็นควันสีดำ ม้วนเข้าด้วยกันกลางอากาศ และจากนั้น ราวกับสุนัขเสียขวัญ วิ่งหนีไปอย่างงุ่มง่ามฉินเฉาไม่ได้พยายามตามเธอไป ศัตรูที่ยากจัดการต้องไม่ไล่ให้จนตรอก พวกนิกายราชานรกมีเล่ห์มากมายในแขนเสื้อของพวกเขา ดังนั้นฉินเฉาไม่มั่นใจว่าพวกนิกายราชานรกยังมีวิธีอะไรอีกที่จะจัดการกับเขาเขาไม่จำเป็นต้องรีบแก้แค้น อย่างน้อยก็จนกว่าการฝึกตนของเขาจะสูงกว่าผู้คนของนิกายราชานรกที่ตกต˹านั่น จากนั้น เขาก็จะสามารถแก้แค้นให้กับซูจีได้ใครที่กล้าทำร้ายผู้หญิงของฉัน ฉินเฉา จะต้องตายทั้งหมดฉินเฉาแสยะยิ้ม และจากนั้นก็มองไปที่ซากศพของภูติสุนัขตรงหน้าเขา เมื่อพระอาทิตย์ออกมา ภูติสุนัขพวกนี้ก็จะกลายเป็นฝุ่นผงยังไงก็ตาม ตอนนี้พวกมันดูเหมือนจะมีค่าอยู่บ้างหลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ยกกระบี่ขึ้น และฟันไปทางซากภูติ 3 ตัวตรงหน้ากระบี่นี้ตัดหัวของพวกมันออกมา จากนั้นหัวของพวกมันก็กลิ้งไปกับพื้นด้วยพลังความคิดของเขา เขาก็จัดการให้หัวสุนัขสามหัวนี้วางซ้อนกันจากนั้นเขาก็ใช้ความคิดควบคุมเลือดของสุนัขพวกนี้ วาดอาคมแปลกๆ บนพื้นดาดฟ้าจากนั้นเขาก็เดินเข้าไปที่กลางอาคม ปักกระบี่ไว้กับพื้น และทำมือเป็นสัญลักษณ์ และจากนั้นก็เริ่มร่ายคาถาอัญเชิญนี่คือกุญแจที่จะใช้ใน
