ถูกโรซี่ล้อเล่นตั้งแต่เช้าแบบนี้ ทำให้ฉินเฉาเสียศูนย์ เขาไม่คุยกับเธออีก ควบคุมกระบี่ของเขา ฉินเฉาลอยผ่านท้องฟ้าเหนือเมืองตอนแรก ฉินเฉาคิดว่าการขี่เจ้าแก่ของเขา กระโดดข้ามตึกไปมาเป็นสิ่งที่ตื่นเต้นมากแล้ว แต่ตอนนี้ เมื่อใช้กระบี่สายลมนี้ มันทำให้รู้สึกราวกับลอยผ่านก้อนเมฆนี่จึงเป็นการบินด้วยความเร็วอย่างแท้จริง ต่อให้ครั้งหน้ามีคนลักพาตัวเหลียวชาชาไป ฉินเฉาก็ไม่จำเป็นต้องขี่เจ้าแก่ของเขาเพื่อไล่ตามแล้ว ด้วยสิ่งนี้เขาสามารถตามพวกนั้นทันได้ภายในพริบตายิ่งกว่านั้น ถ้าเขาต้องไปที่เมืองตงชวน เขาก็ไม่จำเป็นต้องซื้อตั๋วอีกต่อไป เขาแค่เหยียบย่างกระบี่บินไปที่นั่นก็พอความเร็วของกระบี่บิน เร็วแค่ไหนน่ะเหรอ? ถ้าจะให้พูด มันไม่ได้ช้าไปกว่าเครื่องบินพาณิชย์เลยอุปสรรคเดียวคือ สายลมบนที่สูงเพียงเท่านั้น ซึ่งเป็นอุปสรรคที่ใหญ่มาก โชคดีที่ฉินเฉามีลมปราณปกป้องร่างกาย ไม่อย่างนั้น สายลมใบมีดนี้คงจะเฉือนเขาเป็นชิ้นๆฉะนั้น ด้วยความเร็วที่ราวกับซุปเปอร์ไซย่า ฉินเฉาก็มาถึงเขตบริษัทอย่างรวดเร็วตอนนี้เวลาประมาณ 9 โมงแล้ว พนักงานบริษัททั้งหมดต่างพากันเริ่มงานแล้วดังนั้นจึงไม่มีใครอยู่ข้างนอก ฉินเฉาจึงลงมาจากกระบี่ได้อย่างปลอดภัย และเมื่อเขาใกล้จะถึงพื้น เขาก็กระโดดลงมาขาทั้งสองข้างของเขายังคงรู้สึกเบาราวกับขนนก เขารู้สึกหลังจากได้รับผลกระทบ แต่หลังจากได้บินอีกสักหลายๆ ครั้ง เขาคิดว่าเขาคงจะชินกับมันฉินเฉาจั
