ว่าฉันคงต้องเตรียมเครื่องสังเวยไว้” ฉินเฉาค่อยๆหลุดพ้นจากช่วงฝึกตน เตรียมตัวออกไปหาสองสิ่งมาเสนอ แต่เมื่อเขาลืมตา เขาพบว่าพระอาทิตย์ได้ปรากฏออกมานอกหน้าต่างแล้ว“หะ เช้าแล้วเหรอ?” เขาร้องออกมา และเงยหน้าขึ้น มองนาฬิกาที่ผนังพระเจ้า 8 โมงแล้ว!ฉินเฉาเบิกตากว้าง นี่ฉันฝึกนานขนาดนี้เลยเหรอ?เขารีบเปิดหน้าต่างมองออกไปข้างนอก ฉันอยู่ที่ชั้นสาม มันต˹าไปหน่อย ถ้ามีคนเห็นฉัน ฉันคงต้องไปปรากฏตัวบนหน้าหนังสือพิมพ์ฉินเฉาคิด และตัดสินใจขึ้นไปที่ดาดฟ้าหน้าหนาวมาถึงแล้ว ดังนั้น ข้างนอกจึงเย็นมาก ทุกคนต่างใส่เสื้อผ้าหนาๆ ยกเว้นฉินเฉาที่ยังใส่เพียงแค่โค้ตยาวของเขา เขาเป็นผู้ฝึกตน ทำไมเขาต้องไปกลัวความหนาวด้วยมองดูฝูงคนที่วุ่นวายข้างล่าง ฉินเฉาพลันรู้สึกเหนือกว่า ฉันอยู่เหนือมนุษย์โลกแล้ว นี่คือความสุขใจของผู้ฝึกตนเขาเรียกกระบี่ราชันย์มารของเขาออกมา ครั้งแรกเขาใช้พลังความคิดของเขาทำให้มันลอยอย่างมั่นคงมาตรงหน้าถ้าเขาอยากจะใช้กระบี่บิน เขาจะต้องใส่เปลวเพลิงสมาธิที่แท้จริงไปที่กระบี่ แต่โชคไม่ดี ฉินเฉาเป็นผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจ ดังนั้น เขาจึงไม่มีเปลวเพลิงสมาธิที่แท้จริงแต่มันไม่สามารถหยุดเขาได้ แม้ว่าเขาจะไม่มีเปลวเพลิงสมาธิที่แท้จริง เขาก็ยังมีบางสิ่งที่ทรงพลังยิ่งกว่า นั่นก็คือ เพลิงหยินเก้าเร้นลับขณะกำลังคิด เปลวเพลิงสีขาวหม่นก็ลอยออกมาสัมผัสไปที่กระบี่ราชันย์มาร เพลิงสีขาวพลันคลุมไปที่มันราวกับหนอนติ
