งไง…” ฉินเฉารู้สิ่งที่โรซี่หมายถึง แต่บางครั้ง เขาก็ไม่ยอมรับคำขอของปีศาจ ถึงยังไงเขาก็เป็นมนุษย์ ไม่ใช่ปีศาจเลือดเย็น“แต่ฉันก็ยังคงต้องแสดงความยินดีกับนายด้วย ที่พิชิตจิตมาร…เอาล่ะ งั้นฉันจะให้รางวัลนาย”พร้อมกันนั้น ปีศาจสาวสวยนางนี้พลันลอยมาตรงหน้าของฉินเฉาและกอดร่างเขาไว้ราวกับปลาหมึกกระบี่ราชันย์มารที่ใต้เท้าของเขา ตกลงไปข้างล่างกว่าเมตรเห็นจะได้ แม้ว่าร่างของโรซี่จะไม่มีน˺าหนัก แต่ความจุที่กระบี่ราชันย์มารแบกรับกลับขึ้นอยู่กับวิญญาณ ไม่ใช่ร่างเนื้อ“คุณคะ อย่าทำอย่างนี้ ฉันมีแฟนแล้ว เขาเป็นกัปตันของพวกเรา…” ขณะที่หาเรื่องฉินเฉาด้วยมือเล็กๆ ของเธอ โรซี่ก็มองมาที่ฉินเฉาด้วยสายตาหวาดกลัว“นี่มัน มือของเธอกำลังทำอะไร?” ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือว่าร้องไห้ดี“ฮิฮิ…เราก็แค่ดูซีรี่ย์ในนรกมา และจำมาเล่นนิดหน่อยเท่านั้นเอง”โรซี่หัวเราะอย่างน่าหลงใหล บิดตัวอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา“ซีรี่ย์เรื่องอะไร?”“วันที่อยู่ร่วมกันกับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินสาว” โรซี่หัวเราะ และฉีกยิ้มกว้างถามฉินเฉา “คิดว่าไง เห็นฉันในเครื่องแบบนี้แล้ว นายคิดอยากจะฉีกเสื้อผ้าของฉัน และข่มขืนฉันมั้ย?”“ความคิดน่ะมี แต่ไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้าและข่มขืนเธอ นั่นเป็นไปไม่ได้”“ทำไม ฉันเต็มใจนะ” โรซี่ยื่นมือเล็กๆ ของเธอไปเกี่ยวคางของฉินเฉา และจงใจยั่วยุเขา“เพราะว่า ฉันกำลังจะไปทำงานสาย” ฉินเฉาคิดอย่างเศร้าใจที่จริงแล้ว เขากังวลกับคว
